Op je 13e een openhartoperatie ondergaan zet je leven op zijn kop 10/08/2009 14:07 profiel vvj.borgart

Dag lezers,
ik ben de moeder van een inmiddels 32 jarige zoon, zijn naam is Moritz.
M. werd met een aorta stenose geboren en was daardoor mijn zorgenkind. Op 13 jarige leeftijd (in 1991) onderging hij een openhartoperatie in het ziekenhuis te Groningen (kindercardiologie). Stoer zei hij mij niet bang te zijn. Pas de laatste jaren komen de angstverhalen los, angst om dood te gaan en hoe je dat met vermijdend gedrag kon leren overwinnen. M. kon zijn draai in het leven niet makkelijk vinden na de operatie. Extreem gedrag was hem niet vreemd en op school ging het ook al niet zo naar wens. Niets was belangrijker dan doen waar je zelf zin in had.....want het leven kan kort zijn. Relaties had M. regelmatig, soms ook wel een aantal jaren achtereen, maar echt binden en bijvoorbeeld kinderen krijgen? dat is nog steeds een moeilijke zaak om besluiten over te durven nemen.
Dit is mijn kant van het verhaal, als moeder. M. redt zich op zijn eigen manier aardig met soms een dieptepunt, waardoor wij als moeder en zoon in een verdiepend gesprekje terecht kunnen komen.
M. heeft het gevoel dat hij nog iets heeft uit te werken/af te ronden en zou graag meer weten over de volwassen man, die d.m.v. zijn sterven donor was van de aortaklep, en die zodoende het leven van M. heeft verlengd. Want M. had niet ouder dan 25 jaar kunnen worden met zijn eigen klep, volgens de chirurg die hem opereerde. 
Zijn er lotgenoten die in dit verhaal iets herkennen? Misschien zelfs M. hebben gekend vanuit de vakanties op de Hartenark te Bilthoven - in 1992/ 1993 / 1994 ???
Graag ontvang ik jullie reacties voor hem, via deze site of via Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Ook informatie over donorgegevens zijn van harte welkom, want M. heeft mij verzocht om hier informatie over op te zoeken.

Hartelijk dank bij voorbaat
Vanda Borgart