ook hier weer even bijpraten 10/02/2010 14:50 profiel Agnes

Harrie in de warrie.....



Naar Aalst geweest om daar te informeren of het mogelijk was dat mijn hartklep via een kleine insnede vervangen zou kunnen worden.
Ik was super gespannen.. ben ik altijd als ik naar het ziekenhuis moet... maar dit keer toch wel wat erger. Geen idee wat dat is of waar het vandaan komt.. Zo gespannen zijn in een ziekenhuis of zelfs al bij de huisarts. Mijn bloeddruk stijgt al op de parkeerplaats en was dit keer ook weer erg hoog.. 210..
Hartecho laten maken en een ECG. Daarna naar de arts die inmiddels ook door mijn eigen cardioloog geïnformeerd was.
Nu zegt deze arts.. die ik overigens volledig vertrouwde.. dat mijn aortaklep helemaal niet zo ernstig lek is dat er een operatie moet volgen. Maar dat het misschien zinvol is om een hartcatheterisatie te laten uitvoeren om te kijken of er niet ergens een vernauwing zit. En dat er onderzocht moet gaan worden waarom de bloeddruk zo hoog kan worden omdat volgens zijn zeggen bij angst alleen voor het ziekenhuis etc.. die bloeddruk dan niet zo hoog wordt. Nu ben ik dus in de war: lig ik 3 jaar voor niets op de bank met vreselijke vermoeidheid.. en is daar een andere oorzaak van dan de lekke klep?
Had het dus misschien wel sneller verholpen kunnen zijn??
Mijn lekkende hartklep zou helemaal niet zo'n groot probleem moeten zijn waar ik dit allemaal de afgelopen jaren aan toegeschreven heb..
Allemaal van dat soort gedachten komen langs...
Blijft uiteraard dat het fijn is dat het lek op zich meevalt en geen enge operatie nodig is.. vooralsnog..
Ik voel ook dat ik mijn teleurstelling aan de ene kant moet verdedigen..
Ook het gevoel.. ja maar... ik ben echt mega moe....
En ja ik ben ook blij dat het meevalt qua hartklep maar wat dan nu...
Voelt even heel vreemd vandaag allemaal.. Aldoor te horen gekregen hoe slecht mijn klep was... en dat er een operatie zal volgen... en nu dit... Ik zal het weer allemaal even een plek moeten geven.. en dan hoppaaaaaaaa dan nu ook spijkers met koppen... en doorpakken nu waar die vermoeidheid vandaan komt.. en me er niet zomaar meer bij neerleggen.. van oh ja komt van mijn lekke klep...
Dus dat heeft het me in ieder geval wel opgeleverd:-)
Als ik het verhaal teruglees... denk ik "ja je bent in de war" :-)
Een blog schrijven heeft dus ook het doel... uit de war te geraken:-) maar nu nog even niet:-)



Kort samen gevat: Ik dacht dat ondanks mijn angst voor de operatie.. ik wel op de goede weg zat... eindelijk beter worden... minder moe zijn... Daar heb ik me op geconcentreerd.. en dan nu wetende dat je op de verkeerde weg zat al die tijd... dat geeft nu even een lamlendig gevoel.. De puzzle ligt weer open.. en uiteraard ga ik er weer voor... maar vandaag ff huilerig en een plek geven... dat is goed maar......

Morgen er weer tegen aan!!!!!