
Ook ik heb jaren gelopen met de boodschap: "dat wat jij hebt kun je wel oud mee worden" en "niks aan de hand"
Dus in zoverre klinkt jouw verhaal me heel bekend in de oren.
Nou ik hèb er ook vele jaren mee verder geleefd, vóórdat het als zodanig herkend werd. Ritmestoornissen schijnen (vooral in het begin) heel moeilijk herkend te worden, en - net als bij de tandarts- als je er voor een behandeling komt, is de pijn vaak over.
Advies ? Weinig aan te doen, vrees ik, wel alert blijven, maar niet in paniek raken bij elke vermoeidheid. Mijn stopwoordje ? Gewoon doorgaan met ademhalen! En als het echt niet meer gaat, is er nog tijd genoeg om hulp in te roepen.
Dus in zoverre klinkt jouw verhaal me heel bekend in de oren.
Nou ik hèb er ook vele jaren mee verder geleefd, vóórdat het als zodanig herkend werd. Ritmestoornissen schijnen (vooral in het begin) heel moeilijk herkend te worden, en - net als bij de tandarts- als je er voor een behandeling komt, is de pijn vaak over.
Advies ? Weinig aan te doen, vrees ik, wel alert blijven, maar niet in paniek raken bij elke vermoeidheid. Mijn stopwoordje ? Gewoon doorgaan met ademhalen! En als het echt niet meer gaat, is er nog tijd genoeg om hulp in te roepen.



