Een goede gedachte Jan,
bedankt voor deze plaatsing.
Ook jij een Goede Kerst
bedankt voor deze plaatsing.
Ook jij een Goede Kerst
Hartverhalen op hartpatiënten
Ode aan onze familieleden 22/12/2009 01:31 profiel janintgroen
We hebben allemaal ons hartverhaal wat we kwijt kunnen. De ene nog erger dan de andere. Maar als wij een behandeling moeten ondergaan, dan zijn we er zelf bij. Dat blijkt niet zo erg dan dat je op afstand moet volgen wat er gebeurd. Ik heb een bypassoperatie ondergaan, zeven keer een nieuwe stent gekregen en vier keer gedotterd. Je zou het haast zeggen dat het went. Mijn vrouw is dit jaar een keer afgevoerd met een (achteraf bleek) een onschuldige ritmestoornis. Ik was bang en stond stijf van de zenuwen. Ikzelf heb te horen gekregen dat ik uitbehandeld ben en dat er weer een infarct aan zit te komen. Ik denk dan: “Als me iets overkomt weet ik er zelf niets meer van”. Maar je beseft je vaak te weinig at het je vrouw en kinderen doet. Laatst kwam ik erachter dat mijn jongste dochter, die met haar vriend samenwoont, regelmatig huilt uit bezorgdheid. Ik vraag me af of we niet teveel met onszelf bezig zijn en dat we meer met onze familie bezig moeten zijn. Het missen van vakanties en andere leuke dingen legt ook een zware claim op hun leven. Als wij er niet meer zijn, dan wten we er niets meer van. Maar onze familie moet verder. Laten we deze kerst opdragen aan onze naasten die ons lief zijn en zich zorgen om ons maken. Wij kunnen immers ons verhaal kwijt, zij niet. Allemaal een prettige kerst
Commentaar (8)
-
|22/12/2009 - 10:12 Wandeltheo
-
|22/12/2009 - 10:12 Tolletje
IK BEN HET HELEMAAL MET JE EENS, ONZE MANTELZORGERS MOGEN OOK WEL EEN WARME DEKEN OM ZICH HEEN VOELEN, ZIJ VERDIENEN HET.
OOK IK WENS IEDEREEN WAARDEVOLLE DAGEN
-
|22/12/2009 - 12:12 yvonnegwm@gmail.com
Hallo Jan,
Het wordt wat afgezaagd maar ook ik ben het helemaal eens.
Vaak is er alle aandacht voor de patient, en veel minder voor de rest van het gezin.
Iedereen vanaf deze plaats hele fijne feestdagen toegewenst
Yvonne
-
|22/12/2009 - 13:12 Agnes
gaat mijn vriend vanavond een extra dikke knuffel geven:-)
-
|22/12/2009 - 19:12 Auktje
Ook namens mij bedankt voor het delen van deze gedachtes.
Een tijdje geleden kwam ik onderstaande vergelijking tegen over deze situatie; ik heb het verhaaltje enigszins aan onze situatie aangepast:
De Sabeltandtijger
Voor ons gevoel heel lang geleden liepen onze voorouders rond in berenvellen en woonden in grotten. Tegenwoordig dragen wij netjes kleding en vinden onszelf zeer beschaafd. In ons lijf is er echter niet veel veranderd ten opzichte van toen.
In een stress-situatie reageren we nog steeds op een vergelijkbare manier. Als we voor plotseling gevaar (een sabeltandtijger of bijvoorbeeld diagnose hartfalen) staan, hebben we slechts twee keuzemogelijkheden: vechten of vluchten.
Bijna iedereen kiest voor vechten, waarbij er ook niet echt sprake is van een keuze, je doet gewoon, anders is het afgelopen met je. Ons overlevingsinstinct maakt een automatische keuze. Hierdoor krijg je een stoot adrenaline en doet wat je móet doen. Je bent berensterk en ondergaat alles dapper.
Je omgeving heeft ook wel adrenaline gekregen, maar die sabeltandtijger loopt achter jóu aan! Zij zien dat van afstand gebeuren en kunnen alleen maar roepen. Het ziet er voor hun ook veel enger uit!
De kans is aanwezig dat als je bent ontsnapt aan de sabeltandtijger en je zit op een veilige plek uit te puffen, dán de bibbers nog komen.
-
|22/12/2009 - 23:12 janintgroen
Mooie vergelijking. Vooral "Je bent berensterk en ondergaat alles dapper.
Je omgeving heeft ook wel adrenaline gekregen, maar die sabeltandtijger loopt achter jóu aan! Zij zien dat van afstand gebeuren en kunnen alleen maar roepen. Het ziet er voor hun ook veel enger uit!" Je hebt de boodschap perfect begrepen. Ik heb getracht meerdere mensen te bereiken. Dat is (vooralsnog) niet gelukt. Voor de famlie is het echt geen senecure. Prettige Kerst.
Jan in 't Groen
-
|25/12/2009 - 09:12 frweberjan ik geef je helemaal gelijk in dit opzicht, ik heb het zelf ook aan de hand gehad dat ik mijn vrouw af zag takelen bijna 6 maanden lang op en neer naar antwerpen,en dan iedere dag.
voor mij is dit nog steeds chapo
ik zag het met de dag aan haar gezicht,daar ik op een moment tegen de verpleging zij van trek de stekker er maar uit,want dit kan ik mijn vrouw niet aandoen ik zie ze per dag af takelen
maar jan ik wens je veel sterkte en fijne dagen zover mogelijk is,en ik zou antwerpen toch nog eens over wegen is wel even een opgaaf voor de familie
gr frans
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF
