Hartverhalen op hartpatiënten
niet revalideren maar met twijfel onverwacht wachten 25/01/2011 15:23 profiel marjon
" Hehehe eindelijk revalideren na mijn infarct " dacht ik....maar het liep wel even anders.
Na 2 weken rust zou ik gaan starten met een revalidatieprogramma,. Ik had me er op verheugd, lotgenoten vragen stellen, kijken waar mijn grenzen zouden liggen, eindelijk weer opbouwend bezig met dat lijf van 55 jaar, dat me in mijn ogen gewoon verschrikkelijk verraden had.
Maar helaas......omdat bij mij het omgaan met stress meespeelde (ik zat al met een burnout thuis door veel spanning op mijn werk en het infarct (tako tsubo) kwam er ter illustratie nog even bij) had men besloten dat een multidiscipliniare behandeling beter zou zijn. Dus geen start met revalideren, maar een verwijzing naar elders. En ja....dat zou nog wel wat weken kunnen duren... en ja, natuurlijk moest ik maar zelf wat gaan doen....en ja, natuurlijk leverde dat onzekerheid en spanning op, maar ja daar moest ik beter mee om leren gaan, dus dat was een goede oefening!!
Nou moe, dat was niet constructief, dat was geen begeleiding, maar eerder in een soort vacuum komen.
En weer wat weken wachten op een oproep.
Jammer, ik wil zo graag weer opbouwend bezig gaan, lotgenoten spreken, onzekerheid uiten, twijfel delen en wat heb ik behoefte aan steun!
Wie heeft wat te bieden aan tips over bewegen? Over uit het vaccuum komen? Bij mij ontstaan hartkrampen na inspanning, in rust, dus zijn zeer verraderlijk. Ik blijf liever maar doorgaan en doorgaan, want dan komen die krampen niet. Hoe moet ik nu mijn inspanning gaan inrichten? Hoe moet ik nu mijn krampen na inspanning gaan doseren?
Wie heeft tips?
dank en groeten van Marjon
Na 2 weken rust zou ik gaan starten met een revalidatieprogramma,. Ik had me er op verheugd, lotgenoten vragen stellen, kijken waar mijn grenzen zouden liggen, eindelijk weer opbouwend bezig met dat lijf van 55 jaar, dat me in mijn ogen gewoon verschrikkelijk verraden had.
Maar helaas......omdat bij mij het omgaan met stress meespeelde (ik zat al met een burnout thuis door veel spanning op mijn werk en het infarct (tako tsubo) kwam er ter illustratie nog even bij) had men besloten dat een multidiscipliniare behandeling beter zou zijn. Dus geen start met revalideren, maar een verwijzing naar elders. En ja....dat zou nog wel wat weken kunnen duren... en ja, natuurlijk moest ik maar zelf wat gaan doen....en ja, natuurlijk leverde dat onzekerheid en spanning op, maar ja daar moest ik beter mee om leren gaan, dus dat was een goede oefening!!
Nou moe, dat was niet constructief, dat was geen begeleiding, maar eerder in een soort vacuum komen.
En weer wat weken wachten op een oproep.
Jammer, ik wil zo graag weer opbouwend bezig gaan, lotgenoten spreken, onzekerheid uiten, twijfel delen en wat heb ik behoefte aan steun!
Wie heeft wat te bieden aan tips over bewegen? Over uit het vaccuum komen? Bij mij ontstaan hartkrampen na inspanning, in rust, dus zijn zeer verraderlijk. Ik blijf liever maar doorgaan en doorgaan, want dan komen die krampen niet. Hoe moet ik nu mijn inspanning gaan inrichten? Hoe moet ik nu mijn krampen na inspanning gaan doseren?
Wie heeft tips?
dank en groeten van Marjon
Commentaar (3)
-
|25/01/2011 - 19:01 Elsje
-
|26/01/2011 - 09:01 marjon
Ha Elsje,
Mijn huisarts raadde me het ook aan. Het lijkt me een goed idee. Hoe heb jij het gevolgd? Ik ga zeker even op internet surfen. Dank want dit is een duw in de richting die ik nodig had om me er daadwerkelijk in te verdiepen.
Hoop dat met jou alles goed gaat en merci voor je reactie.
groetjes
Marjon
-
|26/01/2011 - 10:01 Lisa
Hoi Marjon,
Ik krijg het idee dat ook jou niets is verteld over een mogelijk gebrek aan magnesium (in je cellen).
Magnesium is Het anti-stress-mineraal, een mineraal waar veel mensen een tekort aan hebben. Gebrek uit zich o.a. in krampen en coronair-spasmen.
Bij het surfen en zoeken naar oplossingen zou je daar misschien ook eens onderzoek naar kunnen doen?
Naast Mindfullness is er ook nog een andere soort zelf-therapie: amygdala retraining. Het kan zijn dat bij jou dat regelcentrum in je hersenen ontregeld is en nu meestal op AAN staat, waardoor je lichaam vrijwel continue alarm slaat (met adrenaline rondpompen!!) terwijl dat helemaal niet nodig is.
Succes en beterschap,
Lisa.
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF
Even geen tip over beweging, maar een heel andere.
In januari ben ik gestart met een cursus Mindfulness, dit is aandachtstraining. Je leert door te mediteren meer in het nú te leven. Je wordt er rustiger, gematigder van, leert je evt. ziekte te accepteren, en slaapt beter. Het zorgt voor stukken minder stress, wat erg positief is voor hartpatienten, maar werkt ook bewezen bij depressie bijvoorbeeld. Het klinkt misschien zweverig, maar dat is het zeker niet! Het werkt echt! Ik ben zéér enthousiast, het zou als ik het zo lees ook iets voor jou kunnen zijn. Lees er eens wat over op internet, lijkt het je wat, of heb je er vragen over dan kun je me mailen.
Groetjes, Elsje.