Nazorg na operatie aneurysma 21/10/2010 09:47 profiel

Hallo Peter,
Zelf heb ik vorig jaar juni een soortgelijke operatie ondergaan, Had ook een aneurysma en ik heb een mechanische hartklep gekregen. Zelf heb ik ondervonden dat ik zeker ruim een jaar herstel nodig heb gehad. Ook had ik veel bijwerkingen van de medicijnen die ik moest slikken. bv.Lipitor tegen een verhoogd cholesterol, kreeg ik erg veel spierpijn van en ongeveer 3 weken geleden ben ik gestopt met een hartpilletje genaamd metoprololsucciaat. Ik voelde me zeker de laatste 3 maanden verschrikkelijk, veel pijn rondom het hart ontzettend zwaar gevoel in armen en benen. Voelde me daardoor ook weer angstig, bang dat er weer iets mis was. Zeker door de steken en zeurende pijn in de omgeving van mijn hart. Na overleg cardioloog gestopt met het hartpilletje en wat denk je, ik ging opknappen heen!!!! Misschien heeft je vrouw ook last van bijwerkingen van de medicijnen die ze nog slikt? Hopelijk hebben jullie iets aan deze info. Weet nl uit ervaring hoe vervelend je je kan voelen.
In ieder geval nog veel beterschap gewenst
Groet Albertine Meijer

Dag Peter,
ook ik heb een operatie ondergaan waarbij ik een mechanische hartklep kreeg en waarbij een stukje van het opgaande deel van de aorta is vervangen ivm een aneurysma. De operatie was 1 september 2009. De eerste 6 weken na operatie voelde ik me een vaatdoek, vreselijk slap en weinig energie. Na 6 weken begon de hartrevalidatie, ook ik had in mijn groep van 6 maar 1 persoon die ook een openhartoperatie had ondergaan. De andere 4 waren allen gedotterd. De eerste week vond ik een beetje eng, want je wordt gedwongen met de oefeningen boven jezelf uit te stijgen. En dan is er toch wel wat angst, want stel ... Maar na de tweede week sporten kreeg ik weer vertouwen in mijn lijf en dat werd steeds meer opgebouwd. Na 6 weken revalidatie voelde ik me eigenlijk al weer als herboren. De angst was weg, ik durfde weer te fietsen en te wandelen zonder begeleiding.
Die pijn in de hartstreek herken ik. Had ik ook in het begin, maar men wist mij ervan te overtuigen dat het spierpijn was. Dat moet het ook wel geweest zijn, want gaandeweg is die pijn helemaal verdwenen. Af en toe heb ik nog wat spierpijn in de schouders die uitstraalt naar mijn arm. Maar het is ook niet niks als ze je van voor opengesneden hebben en alle spierbundels aan de kant hebben geschoven om bij je hart te kunnen komen. Dat moet daarna natuurlijk weer gewoon terug op z'n plek vallen en dat doet pijn.
Maar wat de vorige schrijfster zei is ook waar. De klachten van uw vrouw kunnen ook met de medicatie te maken hebben, dat heb ik vaker gehoord en eveneens aan den lijve ondervonden.
Ik wens jullie het allerbeste!
Vriendelijke groet, Ine

goedenavond,

zelf heb ik een aneurysma gehad in de aorta bij het hart en een gescheurde hartklep die geopereerd zijn op 14-11-2006,
daarna zou op 12 jan. 2007 het 2de aneurysma verwijderd worden dat bij mijn ruggemerg en aan mijn long vastzat verwijderd worden en bij beide operatie's is een kunststof stuk aorta ingezet, de hartklep is gerepareerd.
Alleen de 2de operatie van 12 jan. is iets anders verlopen,
ik kreeg een anafylactische shock terwijl mijn onderlichaam was aangesloten op de hart-longmachine, ze hebben mij toen 30 min. moeten reanimeren en daarna is er nog een ader in mijn li-bo been
dichtgeklapt en die hebben ze toen meteen moeten vervangen.
De operatie van 12 jan. is toen uitgevoerd op 25 jan. 2007.
Ook wij kregen geen hulp omdat mijn man dat ook zelf moet doen,
ik ben na de derde operatie ong. 6 weken naar een verpleeghuis gegaan en pas naar huis gekomen toen ik weer zelf koffie kon zetten en voor een boterham kon zorgen voor mezelf en naar het toilet kon gaan alleen.
3 operatie's in 9 weken was erg veel.
Nu febr. 2011 zit ik op ong. 50% met alle gewone dingen,
er was geen programma voor mij als patiênte,
het eerste jaar moest alleen de pijn wat minder worden,
de simpele oefeningen uit het ziekenhuis gedaan onder begeleiding van een fysiotherapeut aan huis en
inderdaad kleine stukjes gaan wandelen en evt. fietsen,
het 2de jaar precies hetzelfde + iets verzwaring van de oefeningen van de
fysiotherapeut en evt. dingentjes op gaan pakken in huishouden.
Het 3de jaar (2010) naar de revalidatiearts geweest (voor de 1e maal in ons streekziekenhuis:manuele therapie geweest (6x),
Daarna ong. 3mnd. gefietst bij therapeut in ziekenhuis (conditie),
moest voor mijn leeftijd ong. 150 kunnen halen maar werd uitgegaan van 100,
het geen ik kon halen was 75-80.
daarna rest van het jaar weer wandelen en fietsen en nog 1 x per week mijn oefeningen en evt. nog meer dingentjes oppakken in huishouden.
Aan het eind van het jaar ben ik ook nog naar bekkenbodemtherapie geweest, was nodig na de operatie van mijn aneurysma aan mijn ruggenmerg.
Nu 2011 ben ik begonnen met therapiezwemmen om te proberen nog iets meer kracht terug te krijgen, 2 x per week,
alleen als ik een uurtje ben geweest dan kan ik wel 2 dagen slapen.
Ik heb geen betaalde baan, nu doe ik elke dag een klein beetje thuis,
mijn man doet de grote boodschappen, de badkamer,toilet en dweilen,
in het begin hebben wij iemand gezocht die ons elke week een ochtend kon komen helpen en op dit moment is dat nog eenmaal per maand.
Volgens de revalidatie-arts moet ik ong. 5 jaar uittrekken voor het opknappen alleen veel verder dan de 50% zal ik waarschijnlijk niet komen.
De pijn is er bij mij nu nog steeds als ik b.v. stofzuig of zo.
Het is langzaam minder geworden, bij mij is het van spieren enz. die doorgesneden zijn (ribben). De manuele therapie is goed geweest voor mij.
Ik kan nu ong. 1 uur wandelen op mijn eigen tempo dus 50%,
niet snel dus want dan komt die pijn.

beterschap
Mevr. Helmons(riena)