Hartverhalen op hartpatiënten
Na de Bentall operatie .... 21/09/2009 19:44 profiel IM51

Hallo allemaal,
Op 1 september ben ik in Nieuwegein geopereerd en hebt een nieuwe (mechanische) aortaklep gekregen en het opgaande deel van mijn aorta is vervangen. Het was een forse ingreep, maar terugkijkend op de operatie kan ik nu constateren dat het alleszins is meegevallen. De eerste dagen Intensive Care en Medi Care heb ik amper meegemaakt. Grotendeels geslapen en af en toe als er bezoek was even wakker geweest. Omdat ik niet tegen de morfine kon (ik moest ervan overgeven), zijn ze hier na twee dagen mee gestaakt. Toen alleen nog paracetamol. Toch heb ik geen pijn gehad, wel een zwak en grieperig gevoel. Ik ben dinsdag's geopereerd en kwam vrijdag op zaal te liggen met andere lotgenoten. Leuke contacten mee gehad. Zondag's ben ik naar mijn eigen ziekenhuis vervoerd. Eind van die week, vrijdag 11 sept., zou ik naar huis gaan. Nadat ik me 's morgens gedoucht had en mijn koffer ingepakt, kwam de fysiotherapie aan mijn bed met het bericht "mevrouw, u gaat vandaag naar huis, het is goed om nog even trap te lopen, want dat hebt u nog niet gedaan". Achteraf verklaar ik mezelf voor gek dat ik mee ben gelopen, want ik was al bekaf. Afijn, na 5 stappen viel ik flauw en dus moest ik nog een dag/nacht blijven. De uitkomst van de tests en onderzoeken was: "teveel hooi op de vork genomen". Ben wel blij dat het in het ziekenhuis gebeurde en niet thuis. Ik mocht zaterdag 12 sept. naar huis en heb de afgelopen week ook heel kalm aan gedaan. Heeft me goed gedaan. Sinds 3 dagen mag ik naar buiten en ben ik begonnen met (kleine) wandelingen, vooralsnog aan de arm van mijn man, want de schrik zit er nog wel in. Sinds enkele dagen voel ik me wat beter en niet meer zo vreselijk moe. Slapen gaat met hindernissen maar ik kan al wel op mijn rug en op beide zijden slapen (eigenlijk al na de eerste week). Soms heb ik spierpijn in mijn schouders, maar dat schijnt erbij te horen. Inmiddels is de Trombosedienst al enkele keren langs geweest en zijn we bezig met het "inregelen". Er gaat zo wel een hele nieuwe wereld voor je open!
Hartegroet, Ine
Op 1 september ben ik in Nieuwegein geopereerd en hebt een nieuwe (mechanische) aortaklep gekregen en het opgaande deel van mijn aorta is vervangen. Het was een forse ingreep, maar terugkijkend op de operatie kan ik nu constateren dat het alleszins is meegevallen. De eerste dagen Intensive Care en Medi Care heb ik amper meegemaakt. Grotendeels geslapen en af en toe als er bezoek was even wakker geweest. Omdat ik niet tegen de morfine kon (ik moest ervan overgeven), zijn ze hier na twee dagen mee gestaakt. Toen alleen nog paracetamol. Toch heb ik geen pijn gehad, wel een zwak en grieperig gevoel. Ik ben dinsdag's geopereerd en kwam vrijdag op zaal te liggen met andere lotgenoten. Leuke contacten mee gehad. Zondag's ben ik naar mijn eigen ziekenhuis vervoerd. Eind van die week, vrijdag 11 sept., zou ik naar huis gaan. Nadat ik me 's morgens gedoucht had en mijn koffer ingepakt, kwam de fysiotherapie aan mijn bed met het bericht "mevrouw, u gaat vandaag naar huis, het is goed om nog even trap te lopen, want dat hebt u nog niet gedaan". Achteraf verklaar ik mezelf voor gek dat ik mee ben gelopen, want ik was al bekaf. Afijn, na 5 stappen viel ik flauw en dus moest ik nog een dag/nacht blijven. De uitkomst van de tests en onderzoeken was: "teveel hooi op de vork genomen". Ben wel blij dat het in het ziekenhuis gebeurde en niet thuis. Ik mocht zaterdag 12 sept. naar huis en heb de afgelopen week ook heel kalm aan gedaan. Heeft me goed gedaan. Sinds 3 dagen mag ik naar buiten en ben ik begonnen met (kleine) wandelingen, vooralsnog aan de arm van mijn man, want de schrik zit er nog wel in. Sinds enkele dagen voel ik me wat beter en niet meer zo vreselijk moe. Slapen gaat met hindernissen maar ik kan al wel op mijn rug en op beide zijden slapen (eigenlijk al na de eerste week). Soms heb ik spierpijn in mijn schouders, maar dat schijnt erbij te horen. Inmiddels is de Trombosedienst al enkele keren langs geweest en zijn we bezig met het "inregelen". Er gaat zo wel een hele nieuwe wereld voor je open!
Hartegroet, Ine
Commentaar (12)
-
|22/09/2009 - 10:09 IM51
-
|22/09/2009 - 10:09 annie1941Hallo Ine,
Wat een ingreep zeg. En wat een herstelproces. En wat gaat het bij iedereen anders. De ingrepen als je klachten hebt, het herstellen. Het laat weer zien, geenenkele hartkwaal is dezelfde, geenenkel herstelproces loopt hetzelfde.
Ik wens je een goed herstel en veel vertrouwen dat het allemaal gaat lukken en jij beetje bij beetje de draad van het leven weer op weet te pakken. Want dat de schrik er nog wat in zit is wel heel goed te begrijpen hoor.
Ik herken zo goed dat er een hele nieuwe wereld voor je open gaat. Na mijn hartinfarct op 1 sept 2009 is er voor mij ook weer een hele nieuwe wereld open gegaan. En er waren eerder al andere werelden voor me open gegaan.
Wat is het leven toch fragile.
Het hangt echt aan een zijden draadje is het gezegde, nou, dat beseffen wij nu des te beter he.
HARTelijke groet van Annie en welkom hier.
-
|22/09/2009 - 15:09 tygoHallo Ine
Ik ben blij iets van je te horen! Dat het gelukkig weer beter met je gaat. Het is nog maar pas achter de rug, dus de wereld zal nog verder voor je open gaan dan nu.
Ja, logisch hoor, dat de schrik er in zit nadat je flauw viel!
Nu lekker thuis verder herstellen he, gewoon heel rustig aan doen, je lichaam moet weer wennen aan een ander ritme.
Beterschap hoor Ine!
Groetjes Margreet
-
|22/09/2009 - 20:09 IM51
-
|23/09/2009 - 09:09 anna ellisHoi Ine,
Je schrijft dat het allemaal wel aardig goed gaat. Fijn om te lezen. Maar het lijkt mij toch wel heftig. Heb het zelf (nog) niet mee gemaakt maar heb wel altijd met mensen op zaal gelegen die een open hart operatie hebben ondergaan. Zag ze wel krom lopen van de spierpijn en dit maakte wel indruk op mij. Bewondering dat je zo flink bent!
Ik wens je een heel spoedig herstel.
groeten,
Anna Ellis
-
|23/09/2009 - 15:09 IM51
-
|23/09/2009 - 18:09 cesarinaHoi Ine
Ook ik wil je graag een goed herstel wensen, doe het kalm aan en forceer niets hoor.
Is allemaal niet niks.
Heb het 4 maanden geleden ook meegemaakt , een openhart operatie van de mitralisklep en ik vind het knap dat je al een wandeling hebt gemaakt.
En weinig pijn gehad...nou dat is geweldig!
Harte groetje
Cesarina
-
|23/09/2009 - 19:09 IM51
-
|27/09/2009 - 16:09 Preutjehoi ine!
Allereerst heel veel sterkte alsnog de komende tijd! Heb jij dat ook dat je je zo verheugd dat je naar huis mag en als het dan zo ver is dan valt het toch een beetje tegen....een beetje eng ook vond ik het. Geen zusters en doktoren om je heen om te vragen of bepaalde dingen erbij horen en of het wel goed is. Maar als je de mensen waarvan je houd om je heen hebt gaat het zeker beter toch!
Alles heeft zo ontzettend veel indruk op me gemaakt heb jij dat ook?
Nou zet hem op! heel veel sterkte!
Hartegroetjes!
Koen
-
|28/09/2009 - 13:09 IM51Ha die Koen,
jazeker herken ik die onzekerheden. Ik heb je hartverhaal gelezen en het is zeker niet mis wat jou overkomen is. Ik ben zo blij dat ik dat soort complicaties na de operatie niet had. Ik ben wel op de dag dat ik oorspronkelijk naar huis mocht flauwgevallen. Moest daarom 1 dag langer blijven. Sinds ik thuis ben bekruipt me af en toe ook wel wat angst, vooral als ik weer wat voel wat ik niet herken. Vanmorgen was ik voor een intakegesprek bij de hartrevalidatie. Heb gevraagd waar die steken in mijn hart (precies onder linker borst) vandaan komen. Omdat ik dat vooral voel bij heel diepe inademing kon ze me geruststellen, want het blijkt toch een spierenkwestie te zijn. Hoe gaat het met jou met het wandelen? Ook heel voorzichtig en toch met enige angst? Had ik ook, maar het gaat nu wel weer een stukje beter. Ja, zo'n operatie hakt er inderdaad in, meer dan ik aanvankelijk had gedacht. Toch merk ik, nu ik alweer ruim 2 weken thuis ben, dat ik langzaam vooruit ga. En dat wens ik jou ook toe.
Hartelijke groeten,
Ine
-
|22/02/2010 - 09:02 kreitjehoi
bedankt voor je reactie
ik heb jou ervaring gelezen van de operatie
zoals je al weet moet ik binnen 4 weken ook geopereerd worden
had jij ook stres en spanning en hoe ging je er mee om
ik kan moeilijk in slaap komen voel me heel opgelaten en vind het
heel eng
groet simone
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF





fijn dat het nu beter met je gaat en ja doe rustig aan, beetje bij beetje , je hebt al zo veel mee gemaaakt.Dus nu moet je aansterken en aan je conditie werken.Maar rustig
sterkte en beterschap
Groetjes Riet