16 10 2009 en hier wil ik mijn verhaal kwijt. Op 31 augustus ben ik opgenomen in Leiderdorp voor een kaaktransplantatie.De dag begon wel met stres ik was als de dood voor de operatie . Al die tijd was ik er niet bang voor maar die dag . We gingen al vroeg van huis weg en was er ook veels te vroeg. Meer dan een uur maar toen begon ook de spanning te stijgen. Ik zou om half tien naar de operatiekamer gaan maar het wed half elf ,op een gegeven moment zei ik : Nog even en dan ga ik weer . Maar was ik er mee opgeschoten ik denk het niet. Dus ze kwamen me halen voor de operatie ik had het koud en was op van de zenuwen. Onderweg kreeg ik een warme deken. En mijn lieve man liep mee tot de deur. Wat had ik hem graag bij me gehad. Binnen aan gekomen werd er een infuusnaald aangebracht dat ging verkeerd en een tweede poging werd er gedaan .Die ging wel goed .Maar ik kreeg mijn benen niet stil en ik jankte wat . Deed ik er wel goed aan. Je ligt wat te wachten je weet niet wat er gebeurt. Ik werd gehaald voor de operatie door een jonge man . Die vroeg me over de vakantie dat gesprek liep goed en toen zei hij hou dat moment vast ik nog wat terug willen zeggen maar pats weg was ik.Ik weet wel dat het 10 over half twaalf was. Maar toen ik wakker werd dat is voor mij nog steeds een raadsel het was voor vijven en er liepen mensen om me heen en er werd niets verteld. Ik vroeg is het niet goed gegaan het is niet goed he maar niemand antwoordde mij .Tot de narcotiseur me vertelde dat er hartritmestoornissen waren opgetreden. Ik werd gehaald en zag dat het vijf uur was het eerste wat ik dacht is dat mijn man er niet zou zijn. Maar hij stond op me te wachten. Ik huilde en zei het ging niet goed stoornissen aan mijn hart. Maar ik zei ga maar naar huis en we zien het wel. Maar na een half uur belde ik hem dat ik naar een andere afdeling ging
Ik ging naar de hartbewaking .
Ik heb die week veel gehoord maar was het ook zo weer kwijt.
Vanochtend heb ik een gesprek gehad met mijn huisarts .Die zei dat ik hartritmestoornissen tijdens de operatie had gehad.
En uit het bezinksel van mijn bloed een infarct heb gehad.
De waarde bestond uit 700 en dat was veels te hoog .Ik ben gedottert en heb een stent.
Ik heb een trauma momenteel en ga in therapie .Er is die dag teveel gebeurt wat ik niet kon plaatsen.
Langzaam komt het een beetje goed.Maar ik weet niet wat een infarct is omdat het niet bewust is meegemaakt. Dit geeft me wel een angst .Wat voel je wanneer moet je waarschuwen.
Ik weet dat je best verder kan met een hartprobleem .In mijn fam zit heel veel hartproblemen.Maar als je geen contact heb met je fam weet je niet hoe ze dit hebben opgelost.
Maar ik leef en ga verder met leven en genieten .Wat ik wel heb gedaan is stoppen met roken. Daar geef ik mezelf wel een pluim voor.
