Mijn tijd in belgië 2 19/10/2009 17:25 profiel Sjeke

Ik vroeg haar of ik kanker had.Ze zei ;nee , het is goedaardig, maar het zit in het hart en zal weg genomen moeten worden.Ze had een hart-  catheterisatie aangevraagd en ik zou die de dinsdag erop krijgen. Als alles goed was geweest had ik naar huis gemogen de dag erna.Ik vroeg of ik een paar dagen naar huis mocht totdat het dinsdag was.Zij vond het geen probleem.Thuis iedereen op de hoogte gesteld en al zoveel mogelijk ingepakt.Met angst en beven ging ik die dinsdag terug naar het ziekenhuis in Genk.Ik kreeg een bed toegewezen en moest me ontkleden en kreeg zo’n “mooi jurkje”aan.Daarna gingen ze met me naar de afdeling waar alles zou plaatsvinden.Ik kreeg een spuit in mijn lies en na even gewacht te hebben begonnen ze.Via de lies probeerden ze met een slangetje richting het hart te komen.Maar op de een of andere manier lukte dat niet.Het erin doen en eruit halen deed me ontzettende pijn en ik gaf dat ook aan.Kon niet, zeiden ze ik had een spuitje gehad.De tranen liepen over mijn wangen en pas nadat ik zei: oh , er loopt bloed langs mijn been ,
namen ze me pas serieus en spoten nog wat bij.Daarna geen pijn meer . Ik kon meekijken en zag dat er een vloeistof in me werd gespoten
waardoor je alle bloedvaten en zo zag.Dat was wel mooi om te zien.Daarna  moest ik een nachtje blijven en kreeg ik een soort drukverband op  de wond in mijn lies en een apparaat erop. Het leek wel een bankschroef, bevestigd onder mijn matras en op mijn lies, die ze om het kwartier losdraaiden om te zien of het nog nabloedde.Maar ik was zo gespannen dat ik er overal pijn van had.Ik kreeg een slaaptabletje zodat ik kon ontspannen en toen ik wakker werd was het verband en de “ bankschroef “ verdwenen.Daarna weer een gesprek met een cardioloog of ik in Nederland verder behandeld wilde worden of in België ? Als ik in Nederland behandeld wilde worden zou ik alle onderzoeken opnieuw moeten doen en daar had ik ECHT geen zin in en besloot in België verder te gaan.Er werd een afspraak gemaakt met een cardioloog in Aalst ( nabij Brussel)Daar ben ik heen geweest, werd me van alles uitgelegd en  ik kreeg te horen dat ik 11 augustus geopereerd zou worden.Ik moest een of andere toestemming krijgen van het VGZ.Dat heeft  nog voor veel stress en zenuwen gezorgd eer ik dat kreeg.Vrijdags zo rond de 5e aug.  Ben ik naar het VGZ gebouw gegaan en heb gezegd dat ik niet eerder weg zou gaan dan dat ik die toestemming zou krijgen, want die maandag daarna moest ik al in het ziekenhuis in Aalst zijn.Het is gelukt en ik kon gaan met een gerust hart.Na wat voorbereidende onderzoeken die paar dagen was het dan zover.De chirurg kwam de avond ervoor met een viltstift aantekenen  waar de incisie kwam.
S ‘ morgens moest ik me wassen met een rode vloeistof en moest ik een dikke pil innemen.
De aantekening was verdwenen door het douchen en ik dacht nog dat moet ik door geven.
Maar ik was al in dromenland.
Ik werd wakker en lag op intensive care.Tegenover me lag een man die ernstig verbrand was geraakt door een explosie in een of ander bedrijf. Zijn pijn hield mij rechtop, omdat ik dacht het kan dus nog erger.Ik had veel pijn.Drain in mijn zij ,in mijn hals twee slangetjes en veel pijn aan mijn ribben.Ze hadden een incisie gemaakt net onder mijn rechterborst.Dit deden ze omdat ik nog jong was, zo’n litteken over je borstkast was ontsierend . De slangetjes werden na een paar uur al verwijderd.De drain werd de derde dag verwijderd en dicht geniet . Pijnlijk.Ik moest al die dagen van die witte steunkousen aan, tegen trombose.Mijn benen knelden compleet af,dus ik stroopte ze steeds stiekem omlaag.Ik kreeg toch bloedverdunners.Als ik teveel pijn kreeg moest ik bellen dan kreeg ik paracetamol.Na de derde dag vroeg ik er af en toe naar.Na vijf dagen mocht ik naar huis.
Lees verder in het volgende verhaal.