Hartverhalen op hartpatiënten
mijn open hartoperatie in zicht......... 04/11/2011 16:39 profiel hartje23678
Beste hartvriendjes,
Nou het wachten wordt beloond, eindelijk weten we nu de datum wanneer ik mijn open hartoperatie krijg!!! In week 49 is het zover (wel naar met 3 kleine kinderen, precies in de week van sinterklaas)
We zijn alweer bijna 4 maanden verder toen we het bericht kregen dat ik een zeldzame aangeboren hartafwijking heb!
Er is heel veel gebeurd in die tussentijd, heel veel onderzoeken om er echt zeker van te zijn dat het echt om een Sinus Venosus Defect gaat (gat boven in me linker boezem bij me aorta en mijn longvenen zitten niet op de juiste plek(?) mijn rechter kamer is hierdoor uitgerekt ¨versleten¨)
Ondertussen is ook ons dochtertje getest of zij ook een aangeboren hartafwijking heeft maar die echo was goed, misschien klinkt het gek maar ik ¨geloof ¨ het bijna niet omdat ze bij mij ook steeds vertelde dat er niets aan de hand was! En kijk mij nu....
Nu anderhalf maand geleden schemerde mijn cardioloog uit Nieuwegein al door dat misschien niet mijn operatie in Nieuwegein plaats kan vinden omdat dit zelden voorkomt.
Ben dus door mijn cardioloog overgedragen aan een professor in het Erasmus MC in Rotterdam, ben hier heel tevreden mee.
Weet je het is knudde maar geef me dan maar de beste op dit gebied, heb ik wel verdiend!
Moet eind november voor een zeer uitgebreide echo en vooronderzoeken naar Rotterdam en dan in de week van 5 december word ik dan geopereerd.
Deze professor belde mij gister op en of ik nog vragen had, ja heel veel maar nu weet ik ze even niet??? hihihihi, het voelt goed dat ik door hem geholpen wordt.
Eindelijk heb ik een datum om naar toe te ¨leven¨ en dingen te plannen, dat moet wel met een groot gezin met 3 mooie kids.
En ook kwa stress, ik ben nu ook niet de makkelijkste op het moment, mijn man is een binnenvetter, maak ik me ook zorgen over, hij over mij...bla bla bla. Allemaal herkenbaar denk ik.
Ben zo nieuwsgierig hoe ik me na die operatie voel, zou ik me fitter voelen? geen kortademigheid?? zou ik minder hoofdpijn hebben? zou ik me minder misselijk voelen? geen hartstoornissen meer hebben? nou ga zo maar even door....
Maar ik ben ook erg bang, ik wil het niet de overhand geven en hou dat een beetje voor me, stel dat..... of misschien dat.... ik moet er niet aan denken.
Ik zou zo blij zijn als ik weer wakker wordt en het is achter de rug...........
Wij gaan eerst 2 december heerlijk sinterklaas vieren, dat weekend onze kerstboom neerzetten (sorry maar dat kan ik mijn man niet aan doen hihihihih!!) en dan gaan we ervoor!!!
hartegroetjesssss
Nou het wachten wordt beloond, eindelijk weten we nu de datum wanneer ik mijn open hartoperatie krijg!!! In week 49 is het zover (wel naar met 3 kleine kinderen, precies in de week van sinterklaas)
We zijn alweer bijna 4 maanden verder toen we het bericht kregen dat ik een zeldzame aangeboren hartafwijking heb!
Er is heel veel gebeurd in die tussentijd, heel veel onderzoeken om er echt zeker van te zijn dat het echt om een Sinus Venosus Defect gaat (gat boven in me linker boezem bij me aorta en mijn longvenen zitten niet op de juiste plek(?) mijn rechter kamer is hierdoor uitgerekt ¨versleten¨)
Ondertussen is ook ons dochtertje getest of zij ook een aangeboren hartafwijking heeft maar die echo was goed, misschien klinkt het gek maar ik ¨geloof ¨ het bijna niet omdat ze bij mij ook steeds vertelde dat er niets aan de hand was! En kijk mij nu....
Nu anderhalf maand geleden schemerde mijn cardioloog uit Nieuwegein al door dat misschien niet mijn operatie in Nieuwegein plaats kan vinden omdat dit zelden voorkomt.
Ben dus door mijn cardioloog overgedragen aan een professor in het Erasmus MC in Rotterdam, ben hier heel tevreden mee.
Weet je het is knudde maar geef me dan maar de beste op dit gebied, heb ik wel verdiend!
Moet eind november voor een zeer uitgebreide echo en vooronderzoeken naar Rotterdam en dan in de week van 5 december word ik dan geopereerd.
Deze professor belde mij gister op en of ik nog vragen had, ja heel veel maar nu weet ik ze even niet??? hihihihi, het voelt goed dat ik door hem geholpen wordt.
Eindelijk heb ik een datum om naar toe te ¨leven¨ en dingen te plannen, dat moet wel met een groot gezin met 3 mooie kids.
En ook kwa stress, ik ben nu ook niet de makkelijkste op het moment, mijn man is een binnenvetter, maak ik me ook zorgen over, hij over mij...bla bla bla. Allemaal herkenbaar denk ik.
Ben zo nieuwsgierig hoe ik me na die operatie voel, zou ik me fitter voelen? geen kortademigheid?? zou ik minder hoofdpijn hebben? zou ik me minder misselijk voelen? geen hartstoornissen meer hebben? nou ga zo maar even door....
Maar ik ben ook erg bang, ik wil het niet de overhand geven en hou dat een beetje voor me, stel dat..... of misschien dat.... ik moet er niet aan denken.
Ik zou zo blij zijn als ik weer wakker wordt en het is achter de rug...........
Wij gaan eerst 2 december heerlijk sinterklaas vieren, dat weekend onze kerstboom neerzetten (sorry maar dat kan ik mijn man niet aan doen hihihihih!!) en dan gaan we ervoor!!!
hartegroetjesssss
Commentaar (9)
-
|05/11/2011 - 11:11 joukje
-
|05/11/2011 - 14:11 hartje23678dank je wel voor je berichtje, 1 x lijkt me al verschrikkelijk, jij 2 keer.....
en hoe is het nu met je? hoe lang geleden was dat van jou?
lieve groet terug
-
|05/11/2011 - 15:11 joukjede eerste keer is al 15 jaar geleden, alles ging verder goed.4 bypases.
2 jaar geleden bleek dat mijn aortaklep moest worden vervangen. Dit is vorig jaar gebeurd, dus weer de borstkas open.
Mijn bypasses waren bij controle nog prima na zoveel jaren, gelukkig.
Na de klepvervanging ben ik weer opgeknapt en ging weer sporten en zingen. Even later bleek ik ook nog een aneurysma te hebben in mijn lichaamsslagader.
Dat is in Groningen dit jaar eind mei met een stent verholpen, maar ik was wel weer terug bij af, dus maar weer opbouwen.
Ik sport nu nog altijd met mijn fysiotherapeut, maar het gaat nu weer prima.
Dat was even in het kort mijn verhaal.
Tot hoors
groet Joukje
-
|05/11/2011 - 15:11 joukjeoh ja, ik ben wel heel wat ouder dan jij, maar ik wil nog graag wat jaartjes mee. Ben nu 71 jaar en 2 maanden geleden overgrootmoeder geworden. Ik ben blij dat ik ook daar nog van kan genieten
joukje
-
|05/11/2011 - 15:11 hartje23678o joukje gefeliciteerd met uw achter kleinkind!!!
mijn leeftijd is 33 jaar, hihihi. toen ik last kreeg was ik 25 jaar, inderdaad even wat anders.
maar u heeft ook heel wat mee gemaakt zeg!
groetjes
-
|05/11/2011 - 15:11 joukjedank je wel.
Heel veel sterkte de komende tijd en als alles achter de rug is laat dan nog eens wat horen
Joukje
-
|07/11/2011 - 18:11 IM51
Ik ben 2 jaar geleden geopereerd in Nieuwegein. Openhartoperatie waarbij mijn aortaklep is vervangen door een mechanische en waarbij ook het opgaande gedeelte van de aorta is vernieuwd. Ik was toen 58 jaar.
De avond voor de operatie kreeg ik een slaapmiddel en de volgende ochtend werd ik geopereerd. Ik was heel relaxed, zeker nadat ik de dag ervoor met de chirurg had gesproken, zodat ik wist dat dit soort operaties daar dagelijkse kost zijn.
Verder maak je er zelf niets van mee, voor mijn man en familie was het wel naar. Als je iemand waar je van houdt op de IC ziet liggen met allemaa toeters, bellen, slangen dan schrik je natuurlijk. Maar ik heb er niets v an meegekregen. Toen ik weer aanspreekbaar was lag ik al op zaal.
Vanaf de dag van de operatie heeft het 12 dagen geduurd voor ik weer thuis was. En als je dan thuis bent zul je merken dat je niets kunt. Conditie is nul en moet weer worden opgebouwd. De eerste week aan de arm van mijn man met moeite 100 meter gelopen, maar na 2 weken liep ik alweer 2-3 km, zo snel gaat het dus.
Ook heb ik heel veel baat gehad van de verplichte 6 weken hartrevalidatie. Ná die 6 weken was mijn conditie weer prima, maar nog fijner, ook de angst was weg. Want als je zo'n operatie hebt gehad denk je bij iedere uitdaging (zoals tegen een berg op fietsen): zou ik dat nog wel kunnen. En jazeker ...
Dus, maak je niet al teveel zorgen. Ik wens je in ieder geval veel succes met de operatie en voor daarna een snel herstel!
Lieve groet,
Ine
-
|08/11/2011 - 11:11 hartje23678wat ben ik blij met uw positieve verhaal!! dank u wel hiervoor.
het probleem is inderdaad ook dat je niet weet hoe en wat tot je het zelf hebt mee gemaakt.
Ik ben zeer tevreden in Nieuwegein hoe ik daar geholpen ben, tenslotte dachten hun ook ¨ daar komt weer een second opinion aan¨ vaak voor gerust stelling doen de artsen dat, in mijn geval is/was dat anders gegaan als ook hun dachten. Ook heb ik mijn professor gesproken via de tel en zou hem ook nog zien bij de voor onderzoeken, dat is ook een hele aardige en ruststellend persoon.
Maar het kan voor mij en mijn gezin niet snel genoeg gaan........zodat we het achter de rug hebben en ik met volle 100% aan mijn herstel kan werken.
liefs hartje
-
|15/11/2011 - 08:11 concetta1977
hoi hoi
IK lees jou hartverhaal, en het enigste geniet met de dingen die je nu lekker nog kan doen met je kinderen, en blijf positief met de artsen die jou op dat moment helpen om je weer op de betere benen kan zetten en dat je minder klachten heb dan voor heen, hoe eng het ook is, dat heb ik ook indd mee gemaakt,maar je als je wakker wordt ben je indd blij dat alles achter de rug is , en kan de proces beginnen, ik wens je de komende tijd heel erg veel sterkte toe, en krachten toe groetejs concetta
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF
Ik wens je vast veel sterkte.
Het is mij 2 keer overkomen (open hart operatie) maar niet met 3 kids thuis.
Lieve groet Joukje