Hartverhalen op hartpatiënten
Je moet nu rustig aan doen. 18/01/2012 19:36 profiel peetje_46
Hallo, ik ben petra, 46 jaar oud en net lid van dit forum.
Niet wetende dat een maand geleden nog niks aan de hand was en sinds vorige week ben ik ineens hartpatient
Het begon een tijdje geleden, ik kon niet meer normaal een brug op fietsen of een heuvel, halverwege moest ik afstappen omdat ik het gewoon niet meer redde, en dat terwijl ik altijd fietste.
Bovenaan stond ik dan te hijgen en was best buiten adem.
Ik denk dat ik het te lang heb laten versloffen, en heb mezelf naar de dokter moeten slepen.
Die stuurde me, na mijn verhaal te hebben gehoord door naar het ziekenhuis voor hart testen.
In het ziekenhuis werden er een hartecho, hartfilmpje gemaakt en moest ik een fiets test ondergaan.
De uitslag van de specialist was een domper.
Er zijn vernauwingen rond mijn hart gesignaleerd, en het hart pompt niet goed.
Ik heb medicijnen mee gekregen ... bloedverdunners, medicijnen voor me hart en voor me cholostrerol, want die was ook veels te hoog.
Daarnaast kreeg ik het advies om het vooral rustig aan te doen, want ik sta op de wachtlijst om gedotterd te worden.
En dat is nu het probleem, hoe leer je nu heel rustig aan doen?
Ben moeder van 3 kids, echtgenote en werk in de schoonmaak branch en run daarnaast het huishouden, dus rustig aan doen?
Ik ben een ren in het veld, doe alles tegelijk en wordt nu in de gaten gehouden door man en kids.
Goed, heel goed... maar moet er wel aan wennen hoor.
Merk wel dat als ik me inspan, dat ik het benauwd krijg ... ook op me werk.
Maar om alles meteen te laten liggen en op te houden met werken, zie ik eigenlijk niet zitten.
Wie geeft me raad, want ik weet het ff niet meer.
Groetjes van petra
Niet wetende dat een maand geleden nog niks aan de hand was en sinds vorige week ben ik ineens hartpatient
Het begon een tijdje geleden, ik kon niet meer normaal een brug op fietsen of een heuvel, halverwege moest ik afstappen omdat ik het gewoon niet meer redde, en dat terwijl ik altijd fietste.
Bovenaan stond ik dan te hijgen en was best buiten adem.
Ik denk dat ik het te lang heb laten versloffen, en heb mezelf naar de dokter moeten slepen.
Die stuurde me, na mijn verhaal te hebben gehoord door naar het ziekenhuis voor hart testen.
In het ziekenhuis werden er een hartecho, hartfilmpje gemaakt en moest ik een fiets test ondergaan.
De uitslag van de specialist was een domper.
Er zijn vernauwingen rond mijn hart gesignaleerd, en het hart pompt niet goed.
Ik heb medicijnen mee gekregen ... bloedverdunners, medicijnen voor me hart en voor me cholostrerol, want die was ook veels te hoog.
Daarnaast kreeg ik het advies om het vooral rustig aan te doen, want ik sta op de wachtlijst om gedotterd te worden.
En dat is nu het probleem, hoe leer je nu heel rustig aan doen?
Ben moeder van 3 kids, echtgenote en werk in de schoonmaak branch en run daarnaast het huishouden, dus rustig aan doen?
Ik ben een ren in het veld, doe alles tegelijk en wordt nu in de gaten gehouden door man en kids.
Goed, heel goed... maar moet er wel aan wennen hoor.
Merk wel dat als ik me inspan, dat ik het benauwd krijg ... ook op me werk.
Maar om alles meteen te laten liggen en op te houden met werken, zie ik eigenlijk niet zitten.
Wie geeft me raad, want ik weet het ff niet meer.
Groetjes van petra
Commentaar (17)
-
|18/01/2012 - 20:01 hartendief
-
|18/01/2012 - 20:01 cesarina
Hallo
Sluit mij helemaal aan bij het advies van Annemarie.
Rustig aan zoals de artsen zeggen en als je na afloop van het dotteren weer gaat herstellen , mag je langzaam weer wat meer doen.
Geduld is een schone zaak, maar wel belangrijk in jouw geval voor een goed herstel!
Veel sterkte
Hartegroetjes
Cesarina
-
|18/01/2012 - 20:01 teun50
Hallo Petra,
Ik heb maar 1 advies pak je rust het had ook heel anders kunnen zijn.
Teun.
-
|18/01/2012 - 20:01 peetje_46Dank jullie wel voor jullie reacties, ja ik ben een belangrijke spil in het gezin.
Maar net wat jullie zeggen, zal ik moeten leren rustig aan te doen.
En misschien me ziek melden als ik te vaak benauwd ben, alleen begint me man dan te zeuren ... over het geld.
Ben oproepkracht.
-
|18/01/2012 - 22:01 Anoniemwat is voor je man dan belangrijker jou gezondheid of geld
ik was 42 toen ik een hartinfarct kreeg .we hebben een eigen zaak en ik weet alles moet door gaan maar wel met redelijk verstand voor ons was die zaak gewoon even bijzaak laat het zover niet komen .
ik wens je het allerbeste pas goed opjezelf en luister naar je lichaam
-
|18/01/2012 - 22:01 Anoniemben hierboven niet anoniem maar was even niet ingelogd ik ga hier onder de naam fhien
-
Anoniem schreef:wat is voor je man dan belangrijker jou gezondheid of geld
ik was 42 toen ik een hartinfarct kreeg .we hebben een eigen zaak en ik weet alles moet door gaan maar wel met redelijk verstand voor ons was die zaak gewoon even bijzaak laat het zover niet komen .
ik wens je het allerbeste pas goed opjezelf en luister naar je lichaam
-
|19/01/2012 - 07:01 peetje_46Dank je voor je reactie
Inderdaad is gezondheid belangrijker, en als ik het niet meer redt, dan maar ziektewet hoor.
Ik pas goed op mezelf en anders doet me oudste zoon dat wel ...
Ik hou je op de hoogte, zal wel weer een blogje neerzetten als ik gedotterd ben.
-
|19/01/2012 - 09:01 yvonnegwm@gmail.com
Hallo Petra,
Je zult echt wat rustiger moeten doen lijkt me zo
Dat dotteren is niet voor niets toch?
Ik begrijp dat iedereen geld nodig heeft zeker in deze dure tijd
en met 3 opgroeiende kids lijkt het soms een bodemloze put
MAAR ....je baas zal het ook niet accepteren als je op je werk rustig aan doet. Dus wil/moet je blijven werken zal het thuis anders verdeeld moeten worden. Ik weet niet wat de leeftijd van je kinderen is maar ze kunnen waarschijnlijk best hun eigen kamer bijhouden, inclusief bedden afhalen en verschonen wat voor jouw zwaar is en ik weet waar ik het over heb. Stofzuigen is ook zwaar werk misschien ook door een van de gezinsleden over te nemen.
En ja ze zullen niet staan te juichen als ze eerst niks hoefden te doen maar het is nu nog een keus....Als je nu de boel verprutst door gewoon door te doen ben je mogelijk nog verder van huis en ik heb in de loop van de tijd ervaren dat alles kan maar soms anders dan je gewent bent.
Heel veel succes en sterkte de komende tijd
groeten Yvonne
-
|19/01/2012 - 11:01 AnoniemIk zou zeggen als je man zo van geld houd dan moet hij zelf maar wat meer gaan werken.maar ik zou mij aan de regels van de dokter houden .sterkte peter
-
|19/01/2012 - 13:01 hartendiefHallo Peter,
ik denk dat je nu wel heel zwart/wit een bepaald beeld schetst. Petra meldt heel kort dat haar man financiën belangrijk vindt. Wie niet! Dat wil toch helemaal niet zeggen dat hij dit boven gezondheid stelt. Hier gebeurt in een gezin iets onverwachts. Een situatie die je niet aan ziet komen. Je kunt 'beter' met een arm/been in het gips zitten dan iets aan je hart mankeren. Tenminste, dan is het zichtbaar voor de omgeving. Als je te horen krijgt dat je een hartprobleem hebt is het niet alleen op lichamelijk gebied dat je iets te verwerken hebt maar zeker ook op psychisch. Zowel voor patiënt als partner. Je intentie om Petra een hart onder de riem te steken zal zeker goed bedoeld zijn maar misschien had je het wat genuanceerder kunnen brengen.
Hartegroet van Annemarie.
-
|19/01/2012 - 18:01 peetje_46Dank je annemarie voor je opmerking, maar ik denk dat peter het ook goed bedoelt en misschien had ik niet moeten zeggen dat als ik ziek ben, dat me man gaat zeuren over geld (wat helaas wel zo is)
Ik doe heel rustig aan met me werk en mijn bazin heeft er begrip voor.
-
|19/01/2012 - 19:01 hartendiefHoi Petra,
ik twijfel ook niet aan de goede intentie van Peter. Ik vond het alleen een beetje kort door de bocht om te zeggen 'dat je man dan maar meer moet gaan werken' terwijl niet bekend is hoe jullie thuissituatie is. Het laatste wat ik zou willen is iemand kwetsen.
Groetjes van Annemarie.
-
|20/01/2012 - 12:01 romaishoi,
tja meid,wat een ellende hé.ik snap zo goed wat je bedoeld.ik ben ook de spil en heb 3 kids.ik ben de 22ste dec geopereerd....7 uur bezig geweest(openhart operatie)ben 41 jaar en moet nu ook rustig aan doen..hoe moeilijk!dingen uit handen geven en niet kunnen doen wat je zelf altijd doet(controle freak hihi)...pfff,ik vind het zooo erg!maar.......doe aub rustig!je hebt maar 1 hart en wees er zuinig op....
heel veel groetjes jet
-
|21/01/2012 - 21:01 arianne
hallo
ik heb 2weken geleden ook een fietstest gedaan ik kon wel huilen het ging gewoon niet en ik fiets iedere dag naar me werk toe al word dat ook steeds moeilijker.
ik moet de uitslag nog krijgen hoop niet dat ik het zelfde hoort als bij jou want ik werk 4x per week heb 4 kinderen en me huis nog.
en ik kan niet stil zitten maar misschien is bij mijn wel heel anders.
doe jij aub rustig aan denk aan je zelf en je gezin.
gr liefs arianne
-
|26/01/2012 - 21:01 AnoniemHeel veel sterkte , ik moet een open hart oPeratie ondergaan, heb ook groot gezin en werk en erg druk, doe alles op fiets, boodschappen, etc. Ik snap dat je moeilijk rust neemt maar vind het wel knap dat je het probeert. ik wens je heel veel sterkte. Stom om te zeggen maar ik begrijp het gewoon, ben er zelf erg mee bezig, dacht wat gebeurd me nu ?? Ik doe alles, zorg, werk, ren, ga elke nacht m'n bed uit voor de kleine. Je voelt je zo ontheemd ineens. Ik probeer me voor te stellen hoe zoiets gaat, operatie, maar vind t zo onvoorstelbaar
Nou nogmaals erg veel sterkte !!
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF
dat je het rustig aan moet doen lijkt me niet meer dan logisch. Dat het voor jou niet makkelijk zal zijn (baan/gezin) is ook begrijpelijk. Je zult dus tot aan de behandeling even pas op de plaats moeten maken. Misschien een idee om een schema te maken wat betreft de werkzaamheden maar vooral de momenten van rust. Gewoon even met een boek op de bank. En je kunt misschien hulp in roepen van familie en vrienden. Ik proef ook een beetje dat je een belangrijke spil bent in je gezin én een duizendpoot maar verlies daarbij jezelf niet uit het oog. Heel veel sterkte.
Hartegroet van Annemarie.