Hartverhalen op hartpatiënten

Het zal toch niet? 07/02/2011 20:27 profiel dutchylady

avatar
Het is bijna 1 maart.....goh bijna een jaar geleden dat ik mijn hartinfarct kreeg. en nog steeds zit ik vol ongeloof.
Door mijn werk dacht ik wel te weten wat de symtomen zo een beetje zijn , ik werk al 20 jaar op de IC van een ziekenhuis als afdelingsass. Het was 1 uur s'nachts en al een poosje (overgang) sliep ik niet zo best. Ik werd wakker met een raar gevoel en heel sterk het idee dat ik een dokter moest bellen...verder geen pijn of zo. Mijn man belde toch de huisartsenpost maar en nu nog ben ik de verpleegkundige aan de lijn enorm dankbaar. Zij herkende het verhaal en stuurde een ambulance en ik? ik had echt zoiets van wat is dit? Meteen naar de hartbewaking en een cardioloog erbij , nou ik geloofde hem echt niet toen hij met de uitslag hartinfarct kwam. Ik ben meteen gedotterd en heb een stent gekregen .
Ik had er zoveel moeite mee gewoon omdat ik vrij weinig klachten had....dit komt bij vrouwen echter vaker voor.
Nu gaat het eigenlijk vrij goed , nog steeds zo zijn pijntjes maar het blijft bij je ....zo af en toe betrap ik me erop dat ik nog steeds die angst op herhaling heb vooral omdat ik bijna geen klachten heb gehad....zal ik het weer voelen of niet?
Ik betrap me erop dat ik vaak als we ergens naar toe moeten ik de borden in de gaten hou van ziekenhuizen zo van oh dat is dichtbij. Het is nu ook een belangrijk punt bij het uitzoeken van een vakantie ed. Juist omdat het al een tijdje geleden is vind ik het moeilijker worden je omgeving gaat door ...denkt er vaak niet meer aan en ik vind het heel vervelend om steeds maar weer te zeggen dat het toch iets anders is bij mij IK BEN ANDERS of ik dat nu wil of niet.


linda 45 jaar
Commentaar (5)
  • |08/02/2011 - 08:02 sakari
    avatar
    Hoi Linda,
    Wat je schrijft, is herkenbaar en goed dat je aangeeft dat vrouwen soms andere klachten tonen i.v.m. een hartinfarct, zou me wel interesseren wat jij zo voelde toen de infarct bij je opspelde?

    Wat je angsten betreft, heel normaal, je houdt aan het leven vast, dus zal je angsten voelen, hoelang je nodig hebt om terug meer vertrouwen in je hart te krijgen, kan ik niet voorspellen, iedereen zit anders inelkaar maar wanneer je jouw angsten aanneemt, dan ben je al een stuk verder.

    Groetjes
    Astrid
    Quote
  • |08/02/2011 - 19:02 dutchylady
    avatar
    hoi sakari mijn klachten waren eigenlijk minimaal ...onrustig gevoel ...koude rillingen wat later (al in het ziekenhuis) doffe pijn in mijn kaken en schouders verder niets. en daarom juist loop je nu met een gevoel van zal ik als het ooit nog voorkomt het weer herkennen? omdat ik het deze keer absoluut niet herkende als een infarct.

    Op zich gaat het wel met de angst...maar toch zo soms komt het ineens terug , dus het is er nog wel.
    Quote
  • |09/02/2011 - 08:02 sakari
    avatar
    Hoi meid,
    Nu begrijp ik je nog beter, want inderdaad zijn het wel erg vage klachten geweest en wanneer ik me voorstel dat daar een infarct achter zat, dat is niet mis, hoor.
    Heb je het al met je huisarts over gehad?...

    groetjes
    Astrid
    Quote
  • |09/02/2011 - 20:02 dutchylady
    avatar
    oh jawel hoor ..daar heb ik wel voor gezorgd,,,en ik heb 1 voordeel ik werk in een ziekenhuis he . Ik heb me opgegeven voor een proef voor een nieuw medicijn ...het is voor cholesterol ,die proef duurt tussen de 2 en 5 jaar duurt lang maar het heeft voor mij 1 voordeel ...je word goed in de gaten gehouden om de 3 mnd bloed prikken hartfilmpje en bloeddruk nakijken. Dit vind ik voor nu toch een veilig gevoel.

    Zeg astrid hoe gaat het nu met jou ? in je eerste bericht schreef je dat jij behoorlijke schade hebt overgehouden aan jouw infarct....die zal dan ook wel behoorlijk zijn geweest. groetjes linda
    Quote
  • |11/02/2011 - 01:02 ansvanderhall09
    hoi Linda,
    Wat herken ik veel in jouw verhaal. Die angst omdat je niet weet of het weer gebeurt, het uitzoeken van vakanties e.d.
    Ik kreeg ook onverwacht een hartinfarct. Werd wakker door pijn tussen de borsten en misselijk. Dokter kwam thuis en wilde weer weg gaan, omdat ik niet in het plaatje pasten van roken, te dik en chol. Op aandringen van mij ambulance. In het ziekenhuis hoorde ik dat ik een hartinfarct had.Gedotterd(90%) dicht, niets gemerkt.
    Thuis kwam de angst, wanneer weer?? De laatste jaren gaat het beter, maar mensen die geen problemen hebben snappen al die toestanden niet: dokter dichtbij, 24uur receptie in hotel enz.
    Wens je sterkte en leef met je mee,
    groetjes Ans
    Quote
plaats een reactie
reactie:
[b] [url] [quote] [img] 
:D:):(:0:shock::confused:8):lol::x:P
:oops::cry::evil::twisted::roll::wink::!::?::idea::arrow:
Security
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

Hoe waardeer jij dit hartverhaal:

(0 stemmen)
 

SEO by AceSEF
hartfalen - hartstichting - hartinfarct - hartritmestoornis - hartaanval - lotgenoten - hartkleppen - dotteren - hartstilstand - hartoperatie - boezem fibrilleren - hartproblemen - symptonen hartaanval - hartafwijking - openhartoperatie - hartrevalidatie - hartklepoperatie - overslaand hart - sporthart - hartonderzoek - hartchirurgie - harttransplantatie - aangeboren hartafwijking - hartkwaal - hartcentrum - kunsthart - dotterbehandeling - hartaandoening - hartziekte - hartmassage - aangepaste vakanties - begeleid reizen - zorgvakanties - harttumor - donorhart - hartcentra - steunhart - hartslag - hartkloppingen - sitemap