Het voordeel van pessimisme....... 07/11/2009 14:51 profiel Stephan01

Hoi Stephan,

Ik loop een paar weken achter op je schema, dus ik hoor graag van je waar je dan nu tegenaan loopt.

Zelf ben ik drie weken geleden geopereerd en loop nu 3 a 4x per week een rondje van 4km. Het enige waar ik last van heb ik de spierpijn en dan met name bij het opstaan.

Maar ik ben blij dat je weer wat van je laat horen :-)

Hallo Arjen,

Blij te horen dat je er ook heelhuids vanaf bent gekomen :-)
Gek genoeg zit de drempel niet in de duurbelasting, ook ik kan rustig een paar kilometer lopen of fietsen. Het wordt vervelend als ik ff snel de trap op wil of iets moet tillen, dan ben ik acuut buiten adem en duurt het een paar minuten voor ik weer een beetje boven jan ben. verder gaat het best lekker, ik werk 2 a 3 uur per dag (scheepsbetimmeringen)
en dat gaat lekker. IK WIL ALLEEN MÉÉR !!!!
ghehehe, lijk wel een verwend kind

Hoi Stephan,
Leuk om weer eens van je te horen. Ja, het is wat met die openhartoperaties. De operatie 'an sich' hebben velen met ons goed overleefd. En als je dat dan achter de rug hebt denk je "even een paar maandjes kalm-aan en alles is weer als vanouds". De operatie viel mij achteraf gezien ook best mee en het herstel zette na enkele weken goed door. Zo goed, dat mijn cardioloog enkele weken geleden akkoord ging met de afbouw van het medicijn tegen de hartritmestoornissen (die mij gelukkig bespaard bleven na de operatie). Afgelopen maandag is het medecijn gestopt en prompt kreeg ik een dag later hartritmestoornissen.... rare gewaarwording en vooral met zo'n mechanische klep kun je het ook goed volgen als je 's avonds stilletjes in je bedje ligt ..... In overleg met huisarts/cardioloog het medicijn weer gestart (gehalveerde dosis) en het gaat nu weer prima. Ik ben nu halverwege de revalidatie en ben van plan 16 november weer een paar uurtjes per dag aan het werk te gaan voor 3 dagen per week. Dat is 2,5 maand na operatie. Maar eens zien hoe dat bevalt.
Vervelend voor je Stephan, dat je buiten adem bent na tillen en traplopen. Gelukkig herken ik dat niet. Ik begreep overigens van de revalidatiebegeleiding dat het echt 6 maanden duurt voordat je weer helemaal in orde bent. Het peil dat je na 6 maanden hebt bereikt is meestal wel het hoogst haalbare. Je hebt dus nog tijd!
Hartelijke groet, Ine

Nadat je lichaam herstelt is komt je geest aan de beurt. Ik merkte na afbouw van de betablokker, dat mijn conditie weer vooruit kon komen. De betablokker hield bij mij de piekbelasting tegen. Duur sporten gaan dan dus prima, maar een sprintje trekken naar de bus niet.
Ben nu anderhalf jaar verder, na de hartstilstand, zonder echt aanwijsbare oorzaak. Merk dat mijn conditie dus nog steeds beetje bij beetje vooruit gaat. Dat is fijn. Ben nu 22 uur aan het werk, van de 32.
heb nu wel een spoedverwijzing naar de ggz gekregen, omdat het geestelijk weer afzakt. Als de begeleiding stopt, val ik weer in het putje, heb de structuur van begeleiding schijnbaar nog nodig.
Over 16 dagen kan ik terecht bij de ggz psycholoog, in de tussentijd kan ik bij mijn huisarts terecht.

Allemaal veel sterkte met alle herstel

Ha stephan,

Heb zojuist al je verhalen gelezen een heel herkenbaar

MIsschien een suggestie wat betreft het sporten waar niet echt vooruitgang in zit: zoals Carotee als zei, je betablokkers kunnen idd de boosdoeners zijn en daarnaast heb je ook een verminderde pompfunctie dus helemaal als vanouds sporten zit er denk ik ook niet meer in.

Ik wens je veel succes toe in je verdere herstel maar tot nu toe klink je wel heel positief met hier en daar heel logisch een dipje....dus jij komt er wel.

groetjes

petra

Je schrijft dat je hartrevalidatie op z'n eind loopt. Tjonge de operatie is net drie maanden geleden! De officiële begeleiding vanuit het ziekenhuis loopt misschien te einde, maar de revalidatie is nog niet klaar denk ik.
Ik lees, heel logisch, ongeduld in je verhalen, maar ik denk dat je ook wel tevreden mag zijn met wat je wel al kunt: 3 x per week revalideren en in een ander verhaal schrijf je dat je ook al weer voor een deel werkt als timmerman. Ik vind dat eigenlijk wel heel erg veel.

Mijn ervaring door verminderde pompfunctie is dat activiteiten die direct heel veel inspanning en dus zuurstof vragen het lastigste zijn. Daaronder valt traplopen: een heel zware activitiet.

Hoop dat er duidelijk wordt wat er precies is met de komende testen, maar mijn idee is dat je niet zozeer pessimistisch als wel geduldiger zou moeten zijn. Er zit vast nog wel rek in het herstel.

Succes ermee,

Auktje

Stephan,
Als je echt meent wat je opmerkt over pessimisme heb je nog een flinke weg te gaan.Jammer en onnodig. Don't worry, be happy, leef je leven, hoe kort of lang het ook moge duren, de rest is bullshit.

hsllo stephan i denk dat je vol ongeduld zit en je bent wel erg vlug aan het werk...
ik ben op 6 mrt geopereerd, nieuwe hartklep en bypass en het gaat ateeds beter maar ik werk nog maar 5 uur 3 dagen per week dus maar 15 uur, daarnaast doe ik aan cardio en krachttraining op de dagen dat ik thuis ben zon 1,5 uur per keer
het gaat met ups en downs maar wel steeds weer iets vooruit
ben ook ongeduldig maar ik denk dat je inderdaad de tijd moet nemen om te herstellen,
sterkte en een fijn weekend nog:-)
gr carin