Hartverhalen op hartpatiënten

Hartkleppen 04/06/2009 16:59 profiel Leo R.

avatar
Beste mensen, Ik weet sinds 2 dagen dat ik hartpatiënt ben. Ik ben 49 jaar, getrouwd en vader van 3 kinderen. Ik heb tot mijn 28e gevoetbalt en daarna ben ik gaan wielrennen. Ik sport minimaal 3 dagen per week, maar zomers zijn dit er al gauw 4 of 5. In de wintermaanden doe ik 3 dagen spinning en van april tot september fietst ik minimaal 200 km per week, maar dit zijn er ook regelmatig meer 300km. Ik heb nooit een periode gehad dat ik niks deed. Op mijn 31e werd ik vader van een tweeling, ik heb 18 mnd slecht geslapen, maar ik was zo verslaafd aan sport, dat ik nog harder ging sporten. Op mijn 36e werd ik thuis niet lekker en ben de andere dag naar de dokter gegaan, ik was oververmoeid. De dokter hoorde wel een lichte ruis op mijn hart en heeft me doorverwezen naar de cardioloog. Na de slokdarmecho bleek dat ik een gaatje in m'n boezem had en een lekkende hartklep van de grote bloedsomloop, dit was de hartklep tussen de boezem en de kamer, de klep na de aorta lekte niet. De cardioloog wilde dat ik om de 2 jaar voor onderzoek terug kwam. Ik ben daarna niet meer voor controle geweest (achteraf een grote fout), de reden was dat ik geen klachten meer had. Ik ben wel anders gaan leven. Meer luisteren naar m'n lichaam, als ik moe was nam ik een dag rust en veel meer herstel trainingen. Ik begon me lichamelijk veel beter te voelen. Voor de wielrenners onder ons, ik heb vele bekende toerklassiekers gefietst, waaronder 3x de Marmotte. Elk jaar rijd ik 2 of 3 van deze tochten, hoe zwaarder en meer klimmen er in een klassieker er zaten, hoe meer plezier ik had. Ik heb altijd  gemakkelijk bergop gereden. Dit jaar nog de AGR en 3 weken terug de reuzen van Vlaanderen, zonder problemen, nooit geen ademnood of een te hoge hartslag en een uitstekend herstel. 5 weken geleden, nog voor de AGR, kreeg ik 's nacht een hevige pijn op m'n borst, nek en armen, het was behoorlijk heftig, maar ik had het niet benauwd, daardoor raakte ik ook niet in paniek (Op m'n 36e kreeg ik voor de eerste keer zulk soort pijntjes, dan weer op m'n borst of in m'n oksels, maar dit duurde een minuut. Ik dacht altijd er zit een zenuw klem zat. Ik ben hiervoor een aantal malen bij de dokter geweest, maar deze wist ook niet wat het was). Na de pijn 5 weken geleden ’s nachts had, ben ik toch maar weer naar de dokter geweest en ik vertelde van de pijn die afgelopen nacht. Mijn bloeddruk was 182/80. Ik werd direct doorverwezen naar het ziekenhuis, hier werd een hartfilm gemaakt en ik moest 2 juni terug komen voor een echo.Van de uitslag van de echo ben ik enorm geschrokken. Ik heb een groot sporthart en mijn linkerhartkamer is vergroot, ik had al een lekkende klep boezem/kamer, maar waarschijnlijk lekt de klep naar mijn aorta ook. Ik was zo geschrokken dat ik niet gevraagd heb of beide kleppen nu lek waren. De cardioloog vertelde mij wel dat ik me moest voorbereiden op een operatie, de hartklep(pen) moeten een keer vervangen worden, ik weet niet wanneer.
De cardioloog zei dat het voor mij een kleine ingreep was, je bent in topconditie. Ik heb er inmiddels het één en ander over gelezen, maar een kleine operatie is het niet.
Volgende week 11 juni krijg ik een slokdarmecho. Voor mijn familie en vrienden is dit onbegrijpelijk, ik was het voorbeeld van fitheid en gezondheid. 66kg en altijd afgetraind, geen greintje vet. Al mijn broers zijn wielrenners, mijn oudste broer is 59 jaar en topfit.
Ik denk constant, waarom ik. Maar ik weet donders goed dat ik niet moet zeuren, ik ben niet meer dan een ander. Graag kom ik in contact met mensen die soortgelijke  problemen hebben gehad of nu hebben. Ik heb geen enkel idee wat me te wachten staat. Ik ga ervan uit dat er met nieuwe hartkleppen goed te leven is. Sporten zal ik op een lager niveau gaan doen, maar dit is niet het belangrijkste, ik heb een fantastisch gezin, een lieve vrouw en drie schatten van kinderen, dit is alles voor me.
De afgelopen dagen heb ik menig traantje weggepinkt, ik moet dit een plaats gaan geven en dat is niet gemakkelijkTegen de operatie zie ik niet op. Ik ga er ook vanuit dat het goed komt.

Groet,

Leo
Commentaar (13)
  • yvonnegwm@gmail.com
    avatar
    Hallo Leo,
    Jeeh wat een verhaal, ik hoor eigenlijk dingen die ik bij andere sporters ook hoor.
    Jullie zijn gewend om af te zien niet te zeuren over pijntjes want dat hoort er meestal toch wel een beetje bij. En dan is het ook moeilijk om pijntjes van serieuze te scheiden lijkt me. Pijngrens is wellicht ook hoger. Een vriend van ons had ongeveer zo'n verhaal ook een wielrenner in topconditie wat uiteindelijk ook zijn redding is geweest, zijn goede conditie, zijn hart had al allerlei nieuwe vaatjes gevormd omdat een groot vat potdicht zat. Ik hoop dat jij er ook weer helemaal bovenop komt aan je conditie en wil zal het vast niet liggen
    Veel succes
    groeten Yvon
  • Pietie
    Hallo Leo. Met nieuwe hartkleppen is goed te leven.Ikheb al 10jaar geleden 2 kunstkleppen gekregen:1aorta en 1 mitralis:en het werkt nog steeds prima.En als je in goede conditie bent zal de operatie ook wel meevallen.Sterkte Pietie.P.S. Van je ribben kun je nog wel een tijdje last hebben,maar dat gaat echt over.
  • Leo R.  - re:
    Yvon schreef:
    Hallo Leo,
    Jeeh wat een verhaal, ik hoor eigenlijk dingen die ik bij andere sporters ook hoor.
    Jullie zijn gewend om af te zien niet te zeuren over pijntjes want dat hoort er meestal toch wel een beetje bij. En dan is het ook moeilijk om pijntjes van serieuze te scheiden lijkt me. Pijngrens is wellicht ook hoger. Een vriend van ons had ongeveer zo'n verhaal ook een wielrenner in topconditie wat uiteindelijk ook zijn redding is geweest, zijn goede conditie, zijn hart had al allerlei nieuwe vaatjes gevormd omdat een groot vat potdicht zat. Ik hoop dat jij er ook weer helemaal bovenop komt aan je conditie en wil zal het vast niet liggen
    Veel succes
    groeten Yvon
  • Leo R.  - re:
    Quote:
    Yvon schreef:
    Hallo Leo,
    Jeeh wat een verhaal, ik hoor eigenlijk dingen die ik bij andere sporters ook hoor.
    Jullie zijn gewend om af te zien niet te zeuren over pijntjes want dat hoort er meestal toch wel een beetje bij. En dan is het ook moeilijk om pijntjes van serieuze te scheiden lijkt me. Pijngrens is wellicht ook hoger. Een vriend van ons had ongeveer zo'n verhaal ook een wielrenner in topconditie wat uiteindelijk ook zijn redding is geweest, zijn goede conditie, zijn hart had al allerlei nieuwe vaatjes gevormd omdat een groot vat potdicht zat. Ik hoop dat jij er ook weer helemaal bovenop komt aan je conditie en wil zal het vast niet liggen
    Veel succes
    groeten Yvon


    Hallo Yvon, dank voor je reactie, jij hebt al veel meegemaakt en het is zwaar voor je, dit kan ik me helemaal voorstellen. Een ICD is toch een soort pacemaker, die de hartfrequentie regelt? Maar het is belangrijk dat je doorzet, al gaat het nooit snel genoeg. Conditie opbouwen duurt lang, maar je bent het zo kwijt. Je hebt gelukkig veel steun van je man en de kinderen.
    Mijn hartprobleem dringt (nog) niet tot me door. Van m'n probleem ben je op de hoogte, maar ik heb totaal nergens last van. Een heel rustige ademhaling, ook bij inspanning, lage hartslag ook bij inspanning, maar wel met de diagnose van de cardioloog. Ik kan op de fiets afzien, maar ik heb nooit geen probleem met mijn ademhaling, verder luister ik goed naar m'n lichaam
    Mijn bloeddruk is weer normaal en zover ik weet heb ik schone aders. Tot 2 jaar terug was mijn cholestorol 4.6. Deze was de vorige maand ineens 6.4, volgens de arboarts kan dit door de stress op m'n werk komen.
    Yvon in ieder geval heel veel sterkte en ik hoop dat je snel je actieve hobby weer kan doen.

    Groetjes Leo
  • Leo R.  - re:
    Pietie schreef:
    Hallo Leo. Met nieuwe hartkleppen is goed te leven.Ikheb al 10jaar geleden 2 kunstkleppen gekregen:1aorta en 1 mitralis:en het werkt nog steeds prima.En als je in goede conditie bent zal de operatie ook wel meevallen.Sterkte Pietie.P.S. Van je ribben kun je nog wel een tijdje last hebben,maar dat gaat echt over.


    Hallo Pietie, fijn dat je reageert. Als ik het goed begrijp heb je 48 jaar lekkende hartkleppen gehad en ben je al die tijd snel vermoeid geweest. Merk je met je nieuwe hartkleppen wel dat je minder moe bent.
    Ik weet de diagnose van de cardioloog nu 2 dagen, maar het vreemde is, ik ben totaal niet moe en heb ook geen ademgebrek, nooit gehad. Daarom kan ook niemand het bevatten, wat er met me aan de hand is. Ik heb gelezen dat een sporthart binnen 50 dagen weer de normale afmetingen kan krijgen, mits ik deze niet belast.
    Pietie ik hou je op de hoogte.
    Groet Leo
  • kneusje
    avatar
    :D Hoi Leo,
    wat moet jij geschrokken zijn!
    Nou, je hebt in ieder geval altijd aan je gezondheid gewerkt en dan zal je ook veel sneller herstellen na de operatie.
    En je hebt gelijk, het is geen kleine ingreep...ik snap niet hoe zo'n arts het af kan doen daarmee.
    het is belangrijk dat je weet wat er op je afkomt, zodat je niet ineens overvallen wordt door klachten/pijn die je niet kan plaatsen.

    Op je vraag waarom juist jij zo ziek kan worden kan niemand waarschijnlijk een antwoord geven...het lijkt inderdaad niet logisch.
    Een paar jaar geleden was ik met mijn gezin in het bos aan het wandelen toen ons een jogger tegemoet liep....afgetraind lichaam...rustig tempo.
    Van het een op het andere moment valt hij neer en aan de manier van neervallen zagen we gelijk dat hij ineens bewusteloos moest zijn geraakt.
    Binnen 5 seconden waren we bij hem, door mijn medische opleiding zag ik dat het menus was en zijn we gelijk gaan reanimeren terwijl mijn man door het bos rende om de ambulance naar ons te leiden.
    Niets hielp en daaruit bleek dat het geen "gewone"hartstilstand was omdat we direct met reanimeren waren begonnen....in dat geval moet je de circulatie op gang kunnen krijgen.
    Later bleek hij een gescheurd aneurysma te hebben gehad, hij was dus al dood voordat we bij hem waren....geen hulp had meer gebaat.
    Ik wil je hiermee niet bang maken hoor maar ik bedoel maar, superafgetraind lichaam, jonge man, leraar op een school en eerste kindje onderweg..... :cry:
    Daar verwacht je dat niet van.
    Zelf zou ik maar maximaal 15 jaar worden en ik ben al 46! Verwachten we toen ook niet....
    Ik ben dan ook hartstikke blij voor je dat dit tijdig gezien is en je weer een heel eind zal kunnen komen na de operatie en dat je kinderen hun vader behouden... :D
    Veel succes Leo en hou ons op de hoogte....
  • Leo R.  - re:
    kneusje schreef:
    :D Hoi Leo,
    wat moet jij geschrokken zijn!
    Nou, je hebt in ieder geval altijd aan je gezondheid gewerkt en dan zal je ook veel sneller herstellen na de operatie.
    En je hebt gelijk, het is geen kleine ingreep...ik snap niet hoe zo'n arts het af kan doen daarmee.
    het is belangrijk dat je weet wat er op je afkomt, zodat je niet ineens overvallen wordt door klachten/pijn die je niet kan plaatsen.

    Op je vraag waarom juist jij zo ziek kan worden kan niemand waarschijnlijk een antwoord geven...het lijkt inderdaad niet logisch.
    Een paar jaar geleden was ik met mijn gezin in het bos aan het wandelen toen ons een jogger tegemoet liep....afgetraind lichaam...rustig tempo.
    Van het een op het andere moment valt hij neer en aan de manier van neervallen zagen we gelijk dat hij ineens bewusteloos moest zijn geraakt.
    Binnen 5 seconden waren we bij hem, door mijn medische opleiding zag ik dat het menus was en zijn we gelijk gaan reanimeren terwijl mijn man door het bos rende om de ambulance naar ons te leiden.
    Niets hielp en daaruit bleek dat het geen "gewone"hartstilstand was omdat we direct met reanimeren waren begonnen....in dat geval moet je de circulatie op gang kunnen krijgen.
    Later bleek hij een gescheurd aneurysma te hebben gehad, hij was dus al dood voordat we bij hem waren....geen hulp had meer gebaat.
    Ik wil je hiermee niet bang maken hoor maar ik bedoel maar, superafgetraind lichaam, jonge man, leraar op een school en eerste kindje onderweg..... :cry:
    Daar verwacht je dat niet van.
    Zelf zou ik maar maximaal 15 jaar worden en ik ben al 46! Verwachten we toen ook niet....
    Ik ben dan ook hartstikke blij voor je dat dit tijdig gezien is en je weer een heel eind zal kunnen komen na de operatie en dat je kinderen hun vader behouden... :D
    Veel succes Leo en hou ons op de hoogte....


    Bedankt voor je reactie.
    Het is nu 3 dagen later en voel me heel goed. Ik weet wat er met m'n hart aan de hand is, maar ik voel me echt super fit. Ik heb in de tussentijd veel op internet opgezocht, wordt je ook niet altijd vrolijk van. Maar je steekt er altijd wat van op. Na 3 dagen besef ik heel goed dat ik 40 jaar lang roofbouw op m'n lichaam heeft gepleegd. Maar ik heb het niet benauwd, nooit gehad. Wat ik hoop is dat mijn aorta klep niet lekt, de klep boezem/kamer lekt, maar dat is aangeboren. Ik heb altijd een heel krachtig hart gehad. Ik las dat wanneer je 50 dagen je hart niet belast, deze weer de normale vorm gaat aannemen. Klink misschien raar, maar afgelopen maandag heb ik nog hard getraind. Dat kan volgens mij niet met 2 lekke hartkleppen. Van alle verhalen die ik in de tussentijd heb gelezen, waren die problemen met hartkleppen hadden snel moe en hadden problemen met hun ademhaling. 'k ben benieuwd hoe mijn hart eruit ziet, wanneer deze weer de normale afmeting heb. Ik hou je op de hoogte.
  • fredmeyer
    Hallo Leo

    Ik ben wel niet zo'n fanatiek sporter geweest als jij maar heb vroeger wel heel veel getennist (7 dagen per week meerdere uren). Nooit iets gemerkt. 2 jaar geleden, was toen 58, hebben ze een ruis ontdekt en men constateerde een bacterie op de aortaklep waardoor lekkage ontstond. Na 1 jaar bleek dat zo snel verslechterd dat ik een nieuwe klep moest hebben. Ben op 4 mei in Breda geopereerd en mocht na 1 week al naar huis. Bleek achteraf geen bacterie te zijn maar een aangeboren afwijking. Ook ik mankeerde vooraf niets en had een goede conditie maar desondanks blijft het een flinke ingreep. Je hoeft er niet bang voor te zijn maar bereid je er op voor dat je ineens bijna niets meer kan. Ben nu 5 weken verder en ga binnenkort aan revalidatie beginnen. Heb nu wel wat vocht rond het hart maar daar is men druk mee bezig. Wat mij wel goed geholpen heeft is er thuis goed over praten on ook de nare kanten niet weglaten en vanaf het moment dat je thuis bent open en eerlijk tegen elkaar zijn. Er komen moeilijke momenten al was het maar omdat je opeens 24 uur op elkaars lip zit.
    Nou sterke en als je nog wat wilt weten hoor ik het wel.

    Groetjes Fred
  • Leo R.  - re:
    fredmeier schreef:
    Hallo Leo

    Ik ben wel niet zo'n fanatiek sporter geweest als jij maar heb vroeger wel heel veel getennist (7 dagen per week meerdere uren). Nooit iets gemerkt. 2 jaar geleden, was toen 58, hebben ze een ruis ontdekt en men constateerde een bacterie op de aortaklep waardoor lekkage ontstond. Na 1 jaar bleek dat zo snel verslechterd dat ik een nieuwe klep moest hebben. Ben op 4 mei in Breda geopereerd en mocht na 1 week al naar huis. Bleek achteraf geen bacterie te zijn maar een aangeboren afwijking. Ook ik mankeerde vooraf niets en had een goede conditie maar desondanks blijft het een flinke ingreep. Je hoeft er niet bang voor te zijn maar bereid je er op voor dat je ineens bijna niets meer kan. Ben nu 5 weken verder en ga binnenkort aan revalidatie beginnen. Heb nu wel wat vocht rond het hart maar daar is men druk mee bezig. Wat mij wel goed geholpen heeft is er thuis goed over praten on ook de nare kanten niet weglaten en vanaf het moment dat je thuis bent open en eerlijk tegen elkaar zijn. Er komen moeilijke momenten al was het maar omdat je opeens 24 uur op elkaars lip zit.
    Nou sterke en als je nog wat wilt weten hoor ik het wel.

    Groetjes Fred


    Beste Fred,

    Dat is schrikken, je bent actief en van de éne moment op het andere bent je hartpatient. Of je 49 of 58 bent, het komt altijd onverwachts. Morgen krijg ik een echo via m'n slokdarm en dan komen ze ook meer te weten. Ik laat je de uitslag weten.
  • mengelmoes
    Hoi,

    Leo,

    Wat een verhaal, je denkt dat je niets kan krijgen als je sport
    goed eet enz. enz. Ik kreeg vrige week woensdag ook
    te horen dat ik een nieuwe hartklep nodig had. Iedereen zegt
    ook jij, zo aktief, maar het is nu eenmaal. Zie het ook positief
    je bent er op tijd bij. Sterkte, Willy
  • Anoniem
    hoi leo
    dat is echt schrikken .ik heb met je te doen.
    mijn zoon 32 jaar kreeg week geleden te hooren dat hij
    een lekkende hard klep heeft . hij was niet moe of benauw of wat dan ook hij moest gekeurd worden voor zijn werk.
    en hij doet dit werk 9 jaar de arbo kwam er achter.
    zo doende is het balletje gaan rollen.
    met een hard filmtje make en daar kreegen we
    ons nare bericht

    en dat hij ook een nieuwe hard klep moet hebben
    ook daar ben ik van geschrokken .mijn zoon is dakdekker.
    en fiest ook veel . ik weet zelf niet hoe ik hier mee om kan gaan
    slaap slecht en huil veel .en je halt van alles door je hoofd.
    maar hier bij deze.
    wens ik je veel sterkte.
    groetjes gre.
  • Anoniem
    Beste Gre,

    Ik begrijp dat je geschrokken bent, zeker omdat het je kind is. Het is voor mij nu 2 1/2 jaar geleden dat ik geopereerd bent. Ik had door de lekkage van de aorta klep (was bij 50%) een veel te grote hartkamer gekregen, Ik was bang dat dit nooit meer zou herstellen. Ik was niet bang voor de operatie en ben altijd positief over de afloop geweest. Alles is uitmuntend verlopen. Na 2 jaar heeft mijn hartkamer weer de normale afmetingen terug, ik ben topfit. Ik train 3 keer per week op 70% van mijn maximale hartfrequentie. Van de cardioloog mag ik voluit trainen (geadviseerd is dit max. 1 1/2 uur te doen), Ik vind dit niet meer nodig, heb ik 40 jaar gedaan en achteraf alleen maar asfalt, achterwielen en mijn Km-teller gezien. Nu geniet ik van de omgevingIk werk en kan alles doen wat ik wil. Ik doe dagelijks rekoefeningen. Doordat ik een mechanisch hartklep heb, gebruik ik bloedverdunners en heb zelfmedicatie (INR zelfprikken). Ik voel me veel beter als voor de operatie.
    Gre ik begrijp je bezorgtheid, maar wees blij dat ze dit geconstateerd hebben, je kunt met een nieuwe hartklep gewoon oud worden. Ik ben blij dat ik met een nieuwe hartklep een tweede leven heb gekregen.
    Ik wens jou en je zoon alle sterkte toe. Je mag altijd contact met me opnemen.

    Met vriendelijke groet,

    Leo
  • Anoniem
    goeden avond leo.
    ik lees net je berichtje sorry .
    maar donderdag moet mijn zoon in het zieken huis zijn ik hoop zo dat het met me zoon net zo goed gaat als met jou .ik ben blij dat je me heb gerust heb gesteld .maar toch nog erg zenuwachtig wat er gaat gebeuren .maar er is nog zo veel op mijn af gekomen met me broer gaat het ook niet goed ik heb alles tegelijk .sorry nog maals dat ik niet zo snel antwoord terug gegeven hep.maar zeker ik hou je op de hoogte groetjes gre.
plaats een reactie
reactie:
[b] [url] [quote] [img] 
:D:):(:0:shock::confused:8):lol::x:P
:oops::cry::evil::twisted::roll::wink::!::?::idea::arrow:
Security
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

Hoe waardeer jij dit hartverhaal:

(0 stemmen)
 

SEO by AceSEF
hartfalen - hartstichting - hartinfarct - hartritmestoornis - hartaanval - lotgenoten - hartkleppen - dotteren - hartstilstand - hartoperatie - boezem fibrilleren - hartproblemen - symptonen hartaanval - hartafwijking - openhartoperatie - hartrevalidatie - hartklepoperatie - overslaand hart - sporthart - hartonderzoek - hartchirurgie - harttransplantatie - aangeboren hartafwijking - hartkwaal - hartcentrum - kunsthart - dotterbehandeling - hartaandoening - hartziekte - hartmassage - aangepaste vakanties - begeleid reizen - zorgvakanties - harttumor - donorhart - hartcentra - steunhart - hartslag - hartkloppingen - sitemap