Hartverhalen op hartpatiënten

Hartklepoperatie uitgesteld 17/06/2010 23:19 profiel mharteman

avatar
Mijn moeder van 71 zou afgelopen vrijdag 11 juni een nieuwe hartklep en bypass krijgen in het Radboud Ziekenhuis in Nijmegen.
Ons was verteld dat zij de dag vóór de operatie al opgenomen zou worden voor onderzoeken en dat zij de woensdag ervoor tussen 10.00 en 12.00 hierover gebeld zou worden. Toen we om 13.00 uur nog niets gehoord hadden heb ik zelf maar gebeld. Inmiddels was in het ziekenhuis al duidelijk dat er een spoedgeval tussen was gekomen en dat de operatie van mijn moeder die vrijdag niet door zou gaan. Ze stond nu op de lijst op donderdag 17 juni. Dus: woensdag opname en dinsdag zou hierover gebeld worden.

Die dinsdag werd er wederom niet gebeld door het ziekenhuis dus wij zelf maar weer bellen. Er bleek een tekort aan bedden te zijn, maar na even zoeken konden ze toch melden dat mijn moeder woensdag kon komen.
Woensdag 16 juni zijn er nog wat onderzoeken gedaan, hebben we de Intensive Care gezien en hebben we de chirurg gesproken. Hij gaf aan dat de hartklep nodig vervangen moest worden omdat ze anders nog maar 1 jaar te leven zou hebben en ook kon hij melden dat de operatie voor 99% zeker door zou gaan.

Vandaag, donderdag 17 juni zou mijn moeder rond 12.00 uur naar de OK gaan. Ze was nuchter, had haar rustgevende tabletjes gehad, was gedouched en had een zalfje in haar neus gedaan. Alle voorbereidingen waren klaar en vol spanning zaten we te wachten tot wat er zou komen.....

Tot onze grote schrik kwam de chirurg op het laatste moment: 11.45 uur!!! binnen met de mededeling dat we weer naar huis konden gaan omdat er geen plaats was op de IC.........Dit werd even voorgeschoteld in een volle slaapzaal met andere patienten en bezoekers erbij.
Daar zat mijn moeder in haar pyamaatje met alle ogen op haar gericht, niet in staat te reageren op dit afschuwelijke nieuws.
Mijn moeder heeft zich kranig gedragen en we zijn lamgeslagen naar huis gegaan.
.
Zondagavond mag ze weer op komen draven met haar koffertje en hopelijk word ze maandagochtend echt geopereerd (als er niets tussen komt).
Kunt u zich voorstellen hoe moeilijk het is om je nu weer op te laden en voor te bereiden op zo'n zware operatie.
Commentaar (8)
  • yvonnegwm@gmail.com
    avatar
    Hallo,
    Ja het is me wat met die ziekenhuizen, communicatie is nog steeds niet hun sterkste punt. Je moet heden te dage op heel veel dingen zelf letten of nabellen. Gelukkig heeft uw moeder daar hulp bij van u, maar kunt u zich voorstellen hoe de mensen onder ons die geen hulp hebben of niet zo mondig zijn.
    Ik begrijp ook niet dat er op het ene moment geopereerd wordt en een kwartier later de boel afgeblazen. Zijn dan ineens alle IC bedden op? Ik vraag me wel eens af of ze zich realisren wat dit met een mens doet.
    Voor maandag a.s. heel veel sterkte voor julllie
    groeten Yvonne
  • cesarina
    avatar
    Hallo

    Wat een nare situatie voor je moeder en jullie.
    Ben verleden jaar geopereerd zonder enige vertraging.
    Maar zoals het bij je moeder gaat is erg onverantwoordelijk.
    Ik kan het mij heel goed voorstellen wat het betekent voor je moeder om zich weer helemaal op te laden.
    Mentaal is het al zo moeilijk om je voor te bereiden op een hart operatie heb ik ervaren.
    Ze moeten zich meer verdiepen over de gevolgen die dit soort besluiten kan betekenen voor de patient.
    Maar in feite ben je maar een nummer, zonder gezicht en daar moet je af en toe hard voor knokken om gehoord te worden.

    Wens jullie heel veel sterkte en een knuffel
    Cesarina

  • IM51
    avatar
    Alle lof voor je moeder die zich er zo dapper doorheen slaat. Het lijkt me afschuwelijk als je zo dicht voor de operatie zit en dan weer naar huis moet. Mijn operatie is vorig jaar ook een paar dagen uitgesteld, maar ik was toen nog thuis en dan is het toch minder erg.
    Ik hoop van harte dat het maandag gaat gebeuren. Kan me ook niet voorstellen dat ze het nu nog eens uitstellen.
    Heel veel sterkte allemaal.
    Hartelijke groet, Ine
  • ireneandy
    avatar
    Ik kan mijzelf heel goed voorstellen hoe moeilijk het voor Uw moeder is om zichzelf weer voor te bereiden op zo'n zware operatie :confused:
    Bij mij is het allemaal heel snel gegaan en heb gelukkig nergens over na kunnen denken, maar ik kan begrijpen dat er bij Uw moeder van alles door haar hoofd gaat voor zo'n operatie

    Heel veel sterkte ,
    Irene
  • Bettilde
    Wat een gesol daar in Nijmegen met hun patienten. Niet mooi meer! Je zou er een hartaanval van krijgen. En dan is er wel plaats? Artsen zouden zich inderdaad meer moeten realiseren wat dergelijke berichten met hun patienten doen.
    Petje af voor jullie geduld en reactie.
    Bettilde
  • cesarina
    avatar
    Hallo

    Hoe is het met je moeder, is ze intussen geopereerd?

    Hartegroetjes
    Cesarina
  • Elsje
    Hallo,

    Ik snap helemaal dat het dramatisch is wat je moeder meemaakt, en mentaal bijna niet bol te werken. Ik heb dit afgelopen weken in Antwerpen ook zien gebeuren, en wil er toch wel over zeggen, dat hoe vreselijk zwaar dit ook is, artsen dit niet voor de lol doen.
    Ten eerste is de oorzaak meestal een spoedgeval op leven of dood, en ook moeten ze de nazorg op de IC kunnen garanderen. Als daar iemand onverwacht langer moet verblijven, dan zijn de bedden dus vol. Het belangrijkste is toch dat ook voor je moeder alles goed voorbereid is. Je moet er toch ook niet aan denken dat ze geopereerd wordt, en er geen plek op de IC blijkt.

    Heel veel sterkte deze moeilijke dagen, ik hoop dat je moeder intussen met succes geopereerd is.

    Groetjes, Elsje.
  • bulldogsrotterdam
    avatar
    Dit soort dingen gebeuren helaas..en ook daar kan het ziekenhuis ook niets aan doen...

    bij mijn eerste operatie in 1999 was ik oorspronkelijk opgenomen op 30 november 1998...ik zou op 1 december geopereerd worden..
    toen het in de avond bezoekuur was kreeg ik te horen dat ik een virus in mijn bloed had...waardoor ik niet geopereerd kon worden...
    dus ik kon linea direct naar huis...

    ik moest mijn temperatuur in de gaten houden en na een week mijn bloed weer na laten checken...na een week was mijn bloed goed..en ik had nix van dat virusje gemerkt...

    ondertussen bleek er een griepvirus te heersen die dus ook de dokters en verplegers velden...oftewel...pas half januari 1999 werd ik pas geopereerd...

plaats een reactie
reactie:
[b] [url] [quote] [img] 
:D:):(:0:shock::confused:8):lol::x:P
:oops::cry::evil::twisted::roll::wink::!::?::idea::arrow:
Security
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.

Hoe waardeer jij dit hartverhaal:

(0 stemmen)
 

SEO by AceSEF
hartfalen - hartstichting - hartinfarct - hartritmestoornis - hartaanval - lotgenoten - hartkleppen - dotteren - hartstilstand - hartoperatie - boezem fibrilleren - hartproblemen - symptonen hartaanval - hartafwijking - openhartoperatie - hartrevalidatie - hartklepoperatie - overslaand hart - sporthart - hartonderzoek - hartchirurgie - harttransplantatie - aangeboren hartafwijking - hartkwaal - hartcentrum - kunsthart - dotterbehandeling - hartaandoening - hartziekte - hartmassage - aangepaste vakanties - begeleid reizen - zorgvakanties - harttumor - donorhart - hartcentra - steunhart - hartslag - hartkloppingen - sitemap