Beste Bertus,
Spannende tijd voor je, die velen zullen herkennen. Ik ben vorig jaar september geopereerd. Ik had een afwijking aan de aortaklep en mijn aorta was verwijd. Tijdens de operatie zijn zowel klep als het opgaande deel van de aorta vervangen. Ik was toen 58 jaar. Ik heb gekozen voor een kunstklep, gewoon omdat de levensduur ervan onbeperkt is. Van de bioklep weten ze het niet precies. Mijn cardioloog had het over gemiddeld 15 jaar.
Ik wil graag oud worden en niet het risico lopen dat mijn klep op mijn zeventigste moet worden vervangen. En zoals de chirurg zei: "het is niet zo dat de klep er dan ineens mee ophoudt en dan wordt vervangen. Nee, er gaan vaak jaren van sukkelen en onderzoeken aan vooraf." Nou, dat gaf voor mij de doorslag.
Ik zit nu aan de bloedverdunning en moet regelmatig 'geprikt' worden bij de trombosedienst. Maar niet lang meer, want volgende maand ga ik op cursus en ga ik leren het zelf te doen. Ik ervaar de bloedverdunning en alles wat daarmee samenhangt niet als belastend.
Vanaf 1 februari dit jaar ben ik alweer fulltime aan het werk. Ik heb geen last van belemmeringen, voel me prima. Overdag's hoor ik het getik van de klep niet, 's avonds in bed als alles rustig is wel, maar ik slaap prima. Is best rustgevend eigenlijk.
Veel succes met alles!!
Groetjes, Ine
Spannende tijd voor je, die velen zullen herkennen. Ik ben vorig jaar september geopereerd. Ik had een afwijking aan de aortaklep en mijn aorta was verwijd. Tijdens de operatie zijn zowel klep als het opgaande deel van de aorta vervangen. Ik was toen 58 jaar. Ik heb gekozen voor een kunstklep, gewoon omdat de levensduur ervan onbeperkt is. Van de bioklep weten ze het niet precies. Mijn cardioloog had het over gemiddeld 15 jaar.
Ik wil graag oud worden en niet het risico lopen dat mijn klep op mijn zeventigste moet worden vervangen. En zoals de chirurg zei: "het is niet zo dat de klep er dan ineens mee ophoudt en dan wordt vervangen. Nee, er gaan vaak jaren van sukkelen en onderzoeken aan vooraf." Nou, dat gaf voor mij de doorslag.
Ik zit nu aan de bloedverdunning en moet regelmatig 'geprikt' worden bij de trombosedienst. Maar niet lang meer, want volgende maand ga ik op cursus en ga ik leren het zelf te doen. Ik ervaar de bloedverdunning en alles wat daarmee samenhangt niet als belastend.
Vanaf 1 februari dit jaar ben ik alweer fulltime aan het werk. Ik heb geen last van belemmeringen, voel me prima. Overdag's hoor ik het getik van de klep niet, 's avonds in bed als alles rustig is wel, maar ik slaap prima. Is best rustgevend eigenlijk.
Veel succes met alles!!
Groetjes, Ine
