Hartverhalen op hartpatiënten
..... en zo niet, dan heb je toch gelijk gehad :-) 19/11/2009 18:56 profiel Stephan01

Nou, de hartrevalidatie is ten einde en de "uitfietstest" was zeker zo dramatisch als ik al verwachtte.
Na mezelf 6 weken de tandjes te hebben gefietst, achter aan bal aangehobbeld te hebben en met enge fitnessapparaten in de weer te zijn geweest is het resultaat ronduit droevig, ik ben er haast niets mee opgeschoten.
Ter compensatie ben ik gisteren begonnen op de lokale sportschool met 4 keer per week een uur conditietraining want het is te gek voor woorden dat je niet eens een trap op kunt zonder buiten adem te raken.
Het medisch gespuis hult zich in stilzwijgen, ze hebben geloof ik geen benul wat er gaande is. 27-11 naar het Anthonius te Nieuwegein voor een of andere scan en een babbeltje met een cardioloog, ik verwacht er niks van maar zal braaf acte de presence geven. Kortom, het is even sukkelen.
Enne........... ik ben niet zielig, niet depressief en ook niet wanhopig hoor, ik ben gewoon pissed :-)
Na mezelf 6 weken de tandjes te hebben gefietst, achter aan bal aangehobbeld te hebben en met enge fitnessapparaten in de weer te zijn geweest is het resultaat ronduit droevig, ik ben er haast niets mee opgeschoten.
Ter compensatie ben ik gisteren begonnen op de lokale sportschool met 4 keer per week een uur conditietraining want het is te gek voor woorden dat je niet eens een trap op kunt zonder buiten adem te raken.
Het medisch gespuis hult zich in stilzwijgen, ze hebben geloof ik geen benul wat er gaande is. 27-11 naar het Anthonius te Nieuwegein voor een of andere scan en een babbeltje met een cardioloog, ik verwacht er niks van maar zal braaf acte de presence geven. Kortom, het is even sukkelen.
Enne........... ik ben niet zielig, niet depressief en ook niet wanhopig hoor, ik ben gewoon pissed :-)
Commentaar (19)
-
|20/11/2009 - 07:11 anna ellis
-
anna ellis schreef:Hoi Stephan,
Vraagje: Waar ben je meest "pissed" over?
Op het medisch "gespuis" of op je lichaam wat niet meer doet wat jij wilt?
Kan het me wel voorstellen trouwens, je doet je best en het helpt (nog) geen mallemoer.
groeten,
Anna Ellis
Hallo Anna Ellis,
het meest "pissed" ben ik uiteraard op mezelf, ik wil gewoon teveel en te snel. Daarnaast gaat het gewoon niet helemaal zoals het zou moeten qua conditie en dat stoort me nogal ( eigen bedrijf dus ehhhhhhhhh........ ).
Maar we komen er wel hoor, het duurt alleen een stuk langer dan verwacht.
Stephan
-
[/quote]m.jongenotter schreef:[quote=m.jongenotter]Beste Stephan,
Als ik dit verhaal zo eens lees en ik zou je behandelend cardioloog zijn dan zou ik niet te veel of zelfs helemaal geen aandacht meer aan je besteden gezien je zeer negatieve instelling.
Ga er toch eens van uit dat artsen hun uiterste best voor je doen en noem ze geen gespuis.
Gezien je verhaal kan je slecht om gaan met tegenslagen en krijgt een ander overal de schuld van maar begin eens naar jezelf te kijken en meld je aan bij een psychiater, Daar zal je meer baat bij hebben.
Groet,
M.Jongenotter
Tja, wat moet ik hier nu mee?
Als je mijn eerdere schrijfsels leest dan snap je best dat ik géén psychiatrisch patient ben en ook niet negatief en dat ik zeer goed met tegenslagen kan omgaan.
Mocht ik in de toekomst behoefte hebben aan psychologie van de kouwe grond dan zal ik je zeker mailen, tot die tijd leef ik mijn leven en uit ik me zoals het mij goeddunkt.
Stephan
-
|20/11/2009 - 10:11 anna ellisHoi Stephan,
Is het misschien mogelijk dat meneer of mevrouw Jongenotter het gevoel niet kent wanneer je lichaam je in de steek laat. Of werkt hij/of zij in de zorgsector en voelt zich aangesproken.
Ik hou van mensen die zeggen wat ze denken maar een beetje rekening houden met gevoelens van anderen en respect voor andere menningen was hier wel op zijn plaats geweest, lijkt mij.
Stephan, je moet maar zo rekenen er zijn genoeg hartgenoten die wel begrijpen waarom je zo boos op alles en iedereen bent.
Hoort bij het verwerkingsproces.
En blijven zoals je bent hoor!
Anna Ellis
-
|20/11/2009 - 10:11 IM51Hoi Stephan,
ik heb je verhalen voor en na operatie wel gevolgd en denk niet dat je psychiatrische hulp nodig hebt, verre van! Ik kan me goed voorstellen dat je 'pissed' bent, want je verwacht na de operatie weer minstens zo te kunnen presteren als ervoor. Bij jou was de pompfunctie verminderd, begreep ik. Daar zit je natuurlijk niet op te wachten. Ik begrijp dat het 6 maanden duurt voordat je echt op je top zit, dus je hebt nog even tijd, Ik wens je het allerbeste.
Groet, Ine
-
|20/11/2009 - 11:11 ArjenJa Stephan, gewoon knallen de komende periode. Ik heb er alle vertrouwen in...
-
|20/11/2009 - 14:11 Caroteehai Stephan, idd beetje geduld moeten we hebben. Ik heb niks aan mijn hart en ws niks aan mijn vaten. Pompfunctie 100% (zover dat kan). Vaten schoon en glanzend.
En toch fietste ik voor de hartstilstand op 140 watt en nu na een jaar intensieve revalidatie en daarna zelf verder in het sportcentrum, nog maar op 100. Maar ga nog steeds vooruit. Dus je ziet gewoon doorgaan, beetje bij beetje verbetert je conditie wel.
hang in there.
Doechie
-
|20/11/2009 - 15:11 NATUURHOI KEREL, GEWOON BLIJVEN SPORTEN AL DOET HET ZEER ENZ MOET KUNNEN. FIETS ZELF AL DRIE JAAR LANG GEM 5000 KM PER JAAR EN HARD MET AF EN TOE PIJN OP DE BORST.
WAS OOK ZELFSTANDIG MAAR WERKEN GAAT NIET MEER. OH JA BIJNA VERGETEN ER IS NOG HET EEN EN ANDER DICHT GESLIBT. GEWOON DOORGAAN SUCCES GR HENK
-
Arjen schreef:Ja Stephan, gewoon knallen de komende periode. Ik heb er alle vertrouwen in...
Hey Arjen, ga je mee knallen dan? Twee knallen beter dan één!
Btw (by the way) Mijn emailaccount hier heeft een soort van hartinfarct geloof ik, ik zie dat je wat hebt gemaild maar ik kan/mag het niet inzien
Stephan
-
Carotee schreef:hai Stephan, idd beetje geduld moeten we hebben. Ik heb niks aan mijn hart en ws niks aan mijn vaten. Pompfunctie 100% (zover dat kan). Vaten schoon en glanzend.
En toch fietste ik voor de hartstilstand op 140 watt en nu na een jaar intensieve revalidatie en daarna zelf verder in het sportcentrum, nog maar op 100. Maar ga nog steeds vooruit. Dus je ziet gewoon doorgaan, beetje bij beetje verbetert je conditie wel.
hang in there.
Doechie
Owwwwwwwwwww............. dan moet ik dus echt niet zeuren.
Ik begon met 100 watt en eindigde na 6 weken met 125 watt.
Het is me wel opgevallen dat de Wattjes in de sportschool anders en minder waard zijn dan die in het ZH, De sportschoolwattjes doen het met z'n 150-en tegen de ZH wattjes met 125.
Ik ga dr lekker tegen aan en zal voorlopig niet meer zeuren over futiliteiten
Stephan
-
NATUUR schreef:HOI KEREL, GEWOON BLIJVEN SPORTEN AL DOET HET ZEER ENZ MOET KUNNEN. FIETS ZELF AL DRIE JAAR LANG GEM 5000 KM PER JAAR EN HARD MET AF EN TOE PIJN OP DE BORST.
WAS OOK ZELFSTANDIG MAAR WERKEN GAAT NIET MEER. OH JA BIJNA VERGETEN ER IS NOG HET EEN EN ANDER DICHT GESLIBT. GEWOON DOORGAAN SUCCES GR HENK
Hallo Henk,
Ik ga zeker blijven sporten hoor, en werken natuurlijk
4 keer per week een uurtje sporten en elke dag een uurtje of drie werken, daar kun je ook 80 mee worden.
Stephan
-
|20/11/2009 - 16:11 WandeltheoStephan,
Ik las dat je ook betablokkers gebruikt. Die zijn er in diverse soorten en gradaties. Misschien eens overleggen, of je een lichtere soort mag/of/kunt gebruiken.?
Heb zelf ook die ervaring gehad met het sporten, dat na aanvankelijke conditieverbetering, de vermoeidheid steeds erger werd. Na veranderde medicatie, vloog ik vooruit.
Vragen staat vrij, dus wie weet.
Succes,
Theo
-
|20/11/2009 - 17:11 ArjenAch ik had eigenlijk alleen de vraag wanneer de pijn in de borst na de operatie weggaat. Met name als ik uit bed kom voelt het nog allemaal stijf etc...
misschien ben ik ook een beetje ongeduldig
-
Arjen schreef:Ach ik had eigenlijk alleen de vraag wanneer de pijn in de borst na de operatie weggaat. Met name als ik uit bed kom voelt het nog allemaal stijf etc...
misschien ben ik ook een beetje ongeduldig
na een week of 6 kun je weer voorzichtig gaan hoesten enzo. helemaal pijnvrij hangt een beetje af van het soort pijn, spierpijn en soortgelijk ongemak duurt nog wel een week of wat, pijn van de operatiewond zou nu zo'n beetje weg moeten zijn.
Een en ander valt al een stuk minder op als je gewoon IN bed blijft
-
|22/11/2009 - 22:11 RikkieHoi Stephan,
ik kan me je reaktie erg goed voorstellen, wil zelf ook sneller als dat het in werkelijkheid gaat, met revalideren gaat het erg langzaam, maar ik weet ook dat ik zelf het maximale eruit haal wat er in zit ( zie mijn verhaal van kort geleden bij Angina Pectoris forum) maar toch ...... zou ik tegen beter weten wel sneller willen. aan de andere kant, ..... ik ben heel blij tot hiertoe gekomen te zijn na een half jaar geleden door het oog van de naald gekropen te zijn. probeer de positieve kanten van de revalidatie toch met vallen en opstaan weer te zien en probeer me met mijn gewijzigde toekomstverwachting : niet meer werken en echt rustig aan doen (ivm niet meer te herstellen verdere slechte aderen rondom mijn hart) wat meer neer te leggen . Ik blijf uiteraard trainen tot ik er bij neer val hahahahah, op de revalidatie zit o na 6 weken op 45 watt 3x 5 minuten hometrainer en roeien en lopen op de loopband, en ga ervoor dat ik op termijn forse vooruitgang WIL hebben.
een hartgenoot die net als jij wel eens, zonder dat er reden voor is, kwaad op zich zelf is
Rikkie
-
|27/11/2009 - 15:11 CaroteeJa betablokkers ja en andere medicijnen. die kunnen je conditie opbouw ook nog tegen houden. elke keer als de betablokker werd verminderd "vloog" mijn conditie vooruit. Na even wennen dan. Geen cholesterolverlagers meer betekende voor mij geen spierpijnen meer (vooral snachts in me benen).
Het is voor mij dan ook zeer aanlokkelijk de rest van de medicijnen ook in de prullenbak te smijten.
maar tja, de angst voor een shock is dan toch nog te groot
-
Carotee schreef:Ja betablokkers ja en andere medicijnen. die kunnen je conditie opbouw ook nog tegen houden. elke keer als de betablokker werd verminderd "vloog" mijn conditie vooruit. Na even wennen dan. Geen cholesterolverlagers meer betekende voor mij geen spierpijnen meer (vooral snachts in me benen).
Het is voor mij dan ook zeer aanlokkelijk de rest van de medicijnen ook in de prullenbak te smijten.
maar tja, de angst voor een shock is dan toch nog te groot
Mijn betablokkers zijn al de laagst mogelijke dosering dus daar valt niks aan te minderen, alleen stoppen :-)
En verder slik ik alleen een antistollingspilletje, schijnt toch nodig te zijn.
Ik zal er mee moeten leven denk ik.
Stephan
-
|27/11/2009 - 21:11 Wandeltheohet gaat niet alleen om de dosering,
maar ook om de "soort"betablokker.
Ik dacht eerst ook, niks aan te doen dus gewoon slikken, totdat mijn klachten (vermoeidheid) zo erg werden dat mijn cardioloog de medicatie veranderde, en ik vanaf dat moment een lichtere variant kreeg. En dat bevalt stukken beter nu.
kijk voor het onderscheid maar eens op de site van:
http://members.home.nl/g.doeve/medicijnen.htm
of bekijk de ervaring van anderen op:
meldpuntmedicijnen.nl
Succes
-
|26/08/2010 - 17:08 Willeke1956Ben benieuwd of je hier nog komt.
Kan me goed voorstelen dat je baaltn a zn hartrevalidatie.
Ik denk dat het ook een hulpmiddel is de hartrevalidatie en dat je daarnaast zelf ook andere inspanning zult moeten verrichten.
Ik ga naar cario Fyshio. Gelijk in de sportschool met de fysiotherapeut aan mn conditie werken kijken hoe ver ik kan gaan en opbouwen.
Ieder lichaam reageert anders. De ene persoon is al weer na 3 maanden de oude en de ander zal langermoeten werken om eweer de oude te worden.
Na mijn cardio fyshio... zalikook zelf verder moeten doorgaan ind e sportschool om mn conditie optimaal te houden.
Helaas is dat nodig om niet in te kakken denk ik.
Ben benieuwd of jij nu bijna ene jaar verder vooruitgang hebt geboekt.
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF





Vraagje: Waar ben je meest "pissed" over?
Op het medisch "gespuis" of op je lichaam wat niet meer doet wat jij wilt?
Kan het me wel voorstellen trouwens, je doet je best en het helpt (nog) geen mallemoer.
groeten,
Anna Ellis