Het zou een rustige week worden in April, even een routine ingreep tegen apneu, polyklinisch, dus er in en eruit voor een kwartje was mijn idee, met daarna een week bijkomen.
Het ging toch net even anders dan verwacht, toen ik bijkwam van de operatie vond ik het verdacht, hoe veel mensen er om mij heen stonden, meteen dat ik wat meer bijkwam, kon ik geen adem halen en raakte in shock (allergie voor diclofenac die op het eind van de ingreep gegeven wordt om de pijn te stillen na de ingreep) met daarna een hartinfarct als gevolg, nu zou ik die toch wel gekregen hebben op een later tijdstip, maar had nog jaren op zich kunnen hebben laten wachten. Was erfelijk werd mij duidelijk na wat dieper graven in het familieverleden en heden.
Geluk bij een ongeluk denk ik dan maar, op het werk of ergens anders had het toch heel anders afgelopen. Meteen tijdens het infarct naar AMC gebracht (vanuit het slotervaart zkh), daar gedotterd en weer terug naar slotervaart.
Wat een ellende om met bloedverdunners wonden dicht te laten gaan, duurde ook lang. Verder werd er geen aktie ondernomen om maar enig vervolg, wat begeleiding betreft.
Dus zelf maar in ziekenhuis hier in de buurt (waterland ziekenhuis Purmerend) aangemeld en daar zeer goed en correct geholpen en nu ook de revalidatie hebben ze voor mij op gang gezet en daar nu mee bezig.
Een gezellige groep, maar gewerkt wordt er, en hoe.
Het valt mij tegen, meer beschadigingen aan het hart dan was gehoopt, merkbaar ook helaas, na inspanning de tol daarvoor betalen, hartkloppingen, pijn op de borst enz. linker hartkamer pompt niet voldoende, waardoor snel vermoeid.
Nu aanpassing van medicatie, metropolol gehalveerd en dan maar zien hoe dat gaat, ben benieuwd.
