Hartverhalen op hartpatiënten
een nieuw begin 13/02/2011 20:33 profiel Marja G
Hallo hartgenoten,
Het is nu 3,5 maand geleden dat mijn man een hartoperatie heeft ondergaan, zie mijn andere hartverhalen en nu eindelijk kan hij a.s donderdag beginnen met de revalidatie . Het is een zware tijd voor ons als gezin geweest ,alle complicaties na de operatie en een langdurige bronchitis en infectie aan de longen.
Het laatste restje vocht is nog steeds niet weg en zal er waarschijnlijk blijven zitten.
Afgelopen woensdag heeft hij een difussie test gehad en hij heeft nog maar de helft longinhoud van een gewoon gezond persoon, dus de kortademigheid blijft.
Maar gelukkig blijven we positief en gaan we deze week weer een nieuwe start maken, en kijken wat er nog wel allemaal kan.
Ik hoop dat de revalidatie ook met zich meebrengt dat hij minder angstig wordt en weer wat vertrouwen in zijn kunnen krijgt.
Het is als partner ook erg belastend dat hij geen dingen in zijn eentje durft te ondernemen, overal moet je mee naar toe.
ik kijk al uit naar de kleine dingen waar we samen weer van kunnen genieten zoals een wandeling door het park of misschien zelf weer op de fiets.
Je moet kunnen blijven dromen en hopen toch?!
groeten aan alle hartgenoten
Marja
Het is nu 3,5 maand geleden dat mijn man een hartoperatie heeft ondergaan, zie mijn andere hartverhalen en nu eindelijk kan hij a.s donderdag beginnen met de revalidatie . Het is een zware tijd voor ons als gezin geweest ,alle complicaties na de operatie en een langdurige bronchitis en infectie aan de longen.
Het laatste restje vocht is nog steeds niet weg en zal er waarschijnlijk blijven zitten.
Afgelopen woensdag heeft hij een difussie test gehad en hij heeft nog maar de helft longinhoud van een gewoon gezond persoon, dus de kortademigheid blijft.
Maar gelukkig blijven we positief en gaan we deze week weer een nieuwe start maken, en kijken wat er nog wel allemaal kan.
Ik hoop dat de revalidatie ook met zich meebrengt dat hij minder angstig wordt en weer wat vertrouwen in zijn kunnen krijgt.
Het is als partner ook erg belastend dat hij geen dingen in zijn eentje durft te ondernemen, overal moet je mee naar toe.
ik kijk al uit naar de kleine dingen waar we samen weer van kunnen genieten zoals een wandeling door het park of misschien zelf weer op de fiets.
Je moet kunnen blijven dromen en hopen toch?!
groeten aan alle hartgenoten
Marja
Commentaar (2)
-
|15/02/2011 - 11:02 esperanza
-
|15/02/2011 - 19:02 Marja GHallo Esperanza,
dank je wel voor je positieve reactie, gelukkig zijn we zelf ook positief ingesteld en zullen nooit de moed opgeven daarvoor hangen we te veel aan het leven, er zijn nog zoveel dingen die we samen willen meemaken en beleven.
We wensen jouw en je gezin ook veel sterkte en een goede vooruitgang.
lieve groetjes ,
Marja
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF
Ben zelf 8 weken geleden ook geopereerd maar heb gelukkig geen verwikkelingen gehad achteraf. Ik kan me voorstellen dat het als partner niet gemakkelijk is. Ikzelf had zelfs medelijden met mijn man omdat hij na zijn zware dagtaak het huishouden nog op zich nam ! Ik ben nu sinds een week gestart met de revalidatie en dat valt best mee. Je put uit andermans verhalen die je er hoort soms wel moed. Ook lichamelijk merk ik na een week al een lichte verbetering (niet veel maar toch) en daar moet je je aan vastklampen. Genezen vraagt tijd en voor de ene duurt het al wat langer dan voor de andere. Na enige tijd zal je man wel wat meer zelfvertrouwen krijgen en dan zullen jullie terug van de kleine dingen kunnen genieten. Ikzelf merk dit nog dagelijks.
Alleszins wens ik je veel sterkte en vooral de moed niet opgeven hé !
Lieve groetjes,
Esperanza