De kogel is eindelijk door de kerk, mijn pacemaker mag ik omruilen voor een ICD!
Al maanden had ik VT's die maar steeds vaker en langduriger werden.
Op de hartbewaking sprongen de technici van schrik van hun stoel, vloog de ICD specialist naar mijn bed om me ervan te overtuigen dat ik nú een ICD nodig had om niet dood neer te vallen en zegt mijn eigen cardioloog helemaal niets.....huh?
De grote stilte vanuit zijn kant begon.....
Wel kreeg ik allerlei onderzoeken om de actuele status te bekijken maar er werd niet over de mogelijkheden (of onmogelijkheden ) van een ICD gesproken........ik kreeg er bijna een beroerte van!
Zelf durfde ik het niet aan te kaarten want ik had het idee dat de ene arts zijn mond voorbij had gesproken en mijn eigen cardioloog daar niet blij mee was maar ja, zeg nou zelf.......het gaat niet om een pijnlijke knie.
Dus na weken stress tóch maar een lange mail geschreven met het verzoek om een gesprek met ALLE partijen, én de feiten zonder meningen zodat ik zélf kon bepalen wat er moet gebeuren....
Ik had me op dat gesprek dus voorbereidt (ontvlucht liever conflicten) en de bokshandschoenen al aan maar tot mijn verbazing ging het gesprek met de cardioloog veel beter gegaan dan ik verwacht had.
Ik was best zenuwachtig.
Ik wil hem namelijk als cardioloog niet kwijt maar die VT's kwamen nu zo vaak dat ik er onrustig van werd.
Ik wilde al helemaal niet dat mijn kinderen me vandaag of morgen dood vinden.....
Als de cardioloog weer wilde gaan pappen en nathouden en alle andere artsen me een ICD bleven aandragen wilde ik een second opinion aanvragen in een ander ziekenhuis.
Dan maar een boze of gefrustreerde cardioloog maar ik moest iets doen...
Gelukkig bleek mijn cardioloog zelf ook geschrokken van mijn ecg's en ondanks dat hij het erg belastend voor mijn toch wel wat geschonden hart vindt om een ICD te plaatsen ging hij zelf direct overstag.....
Ik was verbijsterd, geen gevecht?
Voordat ik het wist was alles geregeld, stond ik met een hand vol papieren en moest ik naar verschillende afdelingen om alles gelijk door te spreken met betreffende afdelingen/specialisten....
Ik mocht een keuze maken over wie alle ICD informatie aan ons zou verstrekken, wie de operatie zou doen en ander nog onbelangrijkere zaken.....
Volgende week volgt eerst nog een catheterisatie....blehhhh....hekel aan....en als die goed is binnen 3 weken onder narcose de pacemaker vervangen door een ICD met ICD draad.
De andere draden laten we zitten en praten we volgend jaar wel eens over....
Ik was hartstikke opgelucht, al zie ik er wel een beetje tegenop, het ding is ook nog eens 2x zo dik als de pacemaker die nu al uit mijn huid steekt en in mijn schouder prikt maar....geen keus dus....
Ik mocht wel kiezen tussen 2 soorten maar die met bloemetjes of leuke streepjes hadden ze niet meer....whahaha...
Pastelkleuren waren ook niet aan de orde, jammer...
De pacemakertechneut (leuke vent die mij al jaren kent) zou mijn verzoek bij de ICD fabrikanten indienen heeft hij belooft.....haha
Nou ja, ben dus een tijdje uit de running en baal wel maar ben ook blij dat ik dan wat meer zekerheid heb.
Het betekend praktisch ook wel wat, minimaal 2 maanden geen rijbewijs, we wilden een weekje naar Zwitserland bij vrienden nu mijn man nog geen werk heeft (iemand nog logistiek manager/ magazijnchef nodig????) maar ik denk niet dat reizen al mag in de insteltijd....
Na 30 jaar dus afscheid van mijn pacemakers.....snik
en op naar 30 jaar ICD......vindt ik een goede ruil.....
Eugenie
)
Hoi Lisa,
