In de vroege morgen van 10 december 2010 had ik { vrouw van 57 jaar een raar gevoel in mijn keel, kaakpijn en iets pijn in mijn linkerarm. Ben toch opgestaan, heb mijn zoon de deur uitgewerkt die naar school moest en zei tegen mijn man die toevallig vrij had : Ik voel me niet lekker, ik ga even op de bank liggen dan gaat het wel over. Dat was het laatste dat ik me herinnerde.
Mijn man hoorde een vreemd geluid, kwam kijken en zag mij voor dood op de bank liggen.
Hij begon meteen met reanimeren ,bel de 112, en ging verder met reanimeren.
Enkele vrijwilligers uit onze buurt die een sms je via 112 kregen waren snel ter plekken met AED om de reanimatie van mijn man over te nemen. Twee ambulances en politie waren ook erg snel gearriveerd en samen hebben ze er voor gezorgd dat ik erg snel naar Eindhoven kon worden vervoerd. Al deze mensen ben ik zeer dankbaar. Vooral voor mijn man heb ik veel waardering dat hij zo goed heeft gehandeld. Aan hem heb ik te danken dat ik nog leef.
In Eindhoven zijn meteen twee stents geplaatst. Daarna ik naar mijn eigen ziekenhuis gebracht.
Vanaf dat moment kan ik mij weer dingen herinneren. Mijn man en zoon toen 17 j. zaten overbezorgd naast mijn bed.
Het drong nog niet goed tot me door.
Een hartinfarct met reanimatie?? Ik toch niet….
Na een weekje naar huis en geprobeerd de draad weer op te pakken.
Eerst veel pijn van de reanimatie en daarna wilde de conditie niet terug komen.
Het bleek dat er nog een kransslagader dicht zat. Dat viel dus tegen.
In april in Eindhoven een bypass operatie ondergaan.
Het herstel ging erg goed en na 5 dagen was ik weer thuis.
Na ongeveer twee maanden begon ik erge pijn te krijgen op schouders en onder sleutelbenen.
Bij het inademen veel pijn en een rot gevoel in de keel.
Vooral als ik lig en in de nachten is het vaak ondraaglijk.
Zoveel pijn heb ik niet gehad na de reanimatie en de bypassoperatie.
Af en toe is de pijn een weekje weg.
Cardioloog en huisarts konden de pijn niet verklaren.
Op dit moment heb ik geen pijn en geniet ik van de dag.
Ik ben blij dat ik leef en dat ik veel steun van mijn man en zoon krijg.
Samen kunnen we veel aan.
Ik hoop dat we nog veel jaartjes gelukkig met elkaar kunnen zijn.
