Hartverhalen op hartpatiënten
Aneurysma in het hart! 31/12/2010 09:45 profiel Jennifer

Lieve allemaal,
Een tijdje geleden heb ik al eens een hartverhaal geschreven, maar omdat de diagnose verkeerd was heb ik deze weer weggehaald, ik ben van het kastje naar de muur gestuurd, en dat doet me heel veel verdriet! In September kreeg ik te horen dat ik ev een pacemaker nodig had ivm 1ste en 3de graads AV blok, omdat er iets zou drukken tegen mijn AV-knoop! Een tumor dachten ze, mijn wereld stortte op dat moment helemaal in, en ze wisten nog steeds niets, je bent een bijzonder geval hoorde ik steeds, wat moet ik daarmee?? Na meerdere malen in het ziekenhuis te hebben gelegen, en na wat onderzoeken dachten ze ineens aan bacteriele endocarditis, toen ik op 6 November zonder enige aanwijzing koorts kreeg werd ik opgenomen in het ziekenhuis, daar heb ik 3 weken gelegen, na heel wat onderzoeken (PET-scan, CT-Angio, en een MRI-scan) kreeg ik antibiotica, na 3 dagen (er werd me verteld voor 6 weken) werd ik daar weer vanaf gehaald, omdat ze nog steeds niet wisten wat het was,... Na 16 Cardiologen verder (niemand wist wat ik had), werd ik naar huis gestuurd, zonder medicijnen, zonder enige uitleg, zonder pacemaker en zonder diagnose! 2 Weken geleden (ondertussen de 17de Cardioloog) moest ik op controle terug komen, en om doorgestuurd te worden naar het LUMC in Leiden (naar een Professor), die zou daar meer verstand van hebben, de 18de Cardioloog dus! De 17de vertelde me 'je bent een witte raaf, we hebben het nog nooit gezien, je bent erg bijzonder',... Nog steeds heb ik daar niets aan, als ik niets weet, dan kan ik daar ook niet in komen natuurlijk! Ik wist dat er een ontslag brief was en daar zou in staan wat ik zou hebben, en die heb ik gister opgevraagt bij de huisarts, moest toch weten wat ik heb, of niet? Na die te hebben gelezen, was ik best een beetje ontdaan, heel verdrietig, ik had weer heel iets anders! En niemand heeft me daar ooit van op de hoogte gebracht, nooit geen informatie, wat het precies is, en wat ze eraan willen gaan doen,... Een (pseudo) aneurysma, ze weten nog steeds niet precies wat voor soort, maar het zit er wel, bij mijn aorta, en precies naast mijn AV-knoop, waardoor ik dus die hartritmestoornissen heb,... Ondertussen gebeurd er helemaal niets, en ik zit hier met al mijn vragen en onzekerheden, ben een moeder van 2 kids, zo'n aneurysma kan heel langzaam groeien, het kan scheuren, bij mij heeft het een heel dun vliesje, en ooit heb ik eens gevraagt aan de 1ste Cardioloog of het kon knappen, en hij antwoorde toen met 'ja',... Maar ik zit hier, wat gaat er gebeuren? Ik ben best bang, ik weet niet hoe groot het is, er zijn wel vermoedens, maar zeker weten doen ze het niet! Maar dat het me nooit is uitgelegd dat doet me het meeste pijn!!
Iedereen een heel goed uiteinde, en heel veel gezondheid in het nieuwe jaar, geloof dat iedereen dat hier wel goed kan gebruiken, maar vooral ook liefde & geluk!
Liefs Jennifer!
Een tijdje geleden heb ik al eens een hartverhaal geschreven, maar omdat de diagnose verkeerd was heb ik deze weer weggehaald, ik ben van het kastje naar de muur gestuurd, en dat doet me heel veel verdriet! In September kreeg ik te horen dat ik ev een pacemaker nodig had ivm 1ste en 3de graads AV blok, omdat er iets zou drukken tegen mijn AV-knoop! Een tumor dachten ze, mijn wereld stortte op dat moment helemaal in, en ze wisten nog steeds niets, je bent een bijzonder geval hoorde ik steeds, wat moet ik daarmee?? Na meerdere malen in het ziekenhuis te hebben gelegen, en na wat onderzoeken dachten ze ineens aan bacteriele endocarditis, toen ik op 6 November zonder enige aanwijzing koorts kreeg werd ik opgenomen in het ziekenhuis, daar heb ik 3 weken gelegen, na heel wat onderzoeken (PET-scan, CT-Angio, en een MRI-scan) kreeg ik antibiotica, na 3 dagen (er werd me verteld voor 6 weken) werd ik daar weer vanaf gehaald, omdat ze nog steeds niet wisten wat het was,... Na 16 Cardiologen verder (niemand wist wat ik had), werd ik naar huis gestuurd, zonder medicijnen, zonder enige uitleg, zonder pacemaker en zonder diagnose! 2 Weken geleden (ondertussen de 17de Cardioloog) moest ik op controle terug komen, en om doorgestuurd te worden naar het LUMC in Leiden (naar een Professor), die zou daar meer verstand van hebben, de 18de Cardioloog dus! De 17de vertelde me 'je bent een witte raaf, we hebben het nog nooit gezien, je bent erg bijzonder',... Nog steeds heb ik daar niets aan, als ik niets weet, dan kan ik daar ook niet in komen natuurlijk! Ik wist dat er een ontslag brief was en daar zou in staan wat ik zou hebben, en die heb ik gister opgevraagt bij de huisarts, moest toch weten wat ik heb, of niet? Na die te hebben gelezen, was ik best een beetje ontdaan, heel verdrietig, ik had weer heel iets anders! En niemand heeft me daar ooit van op de hoogte gebracht, nooit geen informatie, wat het precies is, en wat ze eraan willen gaan doen,... Een (pseudo) aneurysma, ze weten nog steeds niet precies wat voor soort, maar het zit er wel, bij mijn aorta, en precies naast mijn AV-knoop, waardoor ik dus die hartritmestoornissen heb,... Ondertussen gebeurd er helemaal niets, en ik zit hier met al mijn vragen en onzekerheden, ben een moeder van 2 kids, zo'n aneurysma kan heel langzaam groeien, het kan scheuren, bij mij heeft het een heel dun vliesje, en ooit heb ik eens gevraagt aan de 1ste Cardioloog of het kon knappen, en hij antwoorde toen met 'ja',... Maar ik zit hier, wat gaat er gebeuren? Ik ben best bang, ik weet niet hoe groot het is, er zijn wel vermoedens, maar zeker weten doen ze het niet! Maar dat het me nooit is uitgelegd dat doet me het meeste pijn!!
Iedereen een heel goed uiteinde, en heel veel gezondheid in het nieuwe jaar, geloof dat iedereen dat hier wel goed kan gebruiken, maar vooral ook liefde & geluk!
Liefs Jennifer!
Commentaar (8)
-
|31/12/2010 - 17:12 monzamonza
-
|31/12/2010 - 20:12 hans1957Onzekerheid is altijd vervelend.
Ik hoop mede dat je antwoorden zult krijgen op je vragen.
Ik vraag me overigens wel af waarom ze niet weten hoe groot het is na al je onderzoeken. Een simpele echo kan dit al aangeven.
Veel sterkte en een gezond 2011.
-
|01/01/2011 - 10:01 ikkezelf
-
|01/01/2011 - 11:01 JenniferBedankt allemaal!
@Hans : Bij de 1ste echo dachten ze dat het om 1 tot 1.5 cm ging, in het ziekenhuis dachten ze weer 7 tot 9 mm, en in de brief staat dat het weer 2 cm is, dus ze weten het niet denk ik, ze zeggen dat het een ballontje is, zo is het me uitgelegd, wat zich constant vol pompt met bloed, en daardoor kunnen ze, denk ik, niet goed aantonen hoe groot het is!
-
|03/01/2011 - 13:01 sakariHallo Jennifer,
Je verhaal is heel herkenbaar, van het kastje naar de muur dus.
Je zal zeker bij professor Bax in Leiden terecht komen, ik ben er zelf ook patiënte van. Hij lijkt mij een heel goede specialist en je kan hem gerust van alles vragen, je krijgt er zeker een antwoord op.
Misschien kom ik je toevallig eens tegen op de afdeling, ik moet ook weer naar toe voor een spoedafspraak.
Voor nu wens ik je veel sterkte en bijzonder veel wijsheid en vergeet nooit dat de patiënt recht op inspraak heeft, het gaat om jou en om jouw leven!!
LG Astrid
-
|03/01/2011 - 13:01 JenniferHoi Astrid, dank je wel! Ik ga naar professor Scharlij ofzo iets! Ik ken hem voor de rest niet, en ik heb nu al zoveel Cardiologen gehad, dat ik het niet meer weet, ik hoop eindelijk eens antwoorden te krijgen, ik wordt anders echt gek zo,.. Maar dat is denk ik ook wel logisch,...
Liefs Jennifer,...
-
|03/01/2011 - 13:01 laraHoi Jennifer,
Volgens mij ben je in Leiden wel op de goede plek. Prof Schalij is wel een bekendheid. Zelf ben ik ook speciaal naar Leiden gegaan voor een bepaalde operatie door Dr. Zeppenfeld. Zij is een van de weinige artsen ter wereld (!) die mij kon helpen. Mij is ook vaak gezegd: je bent een mysterieus, interessant en gevaarlijk geval. Echt niet wat je wilt horen. Ik weet nog niet waar ik precies aan toe ben. Men weet wel wat ik heb, maar het is een raadsel hoe ik eraan kom (veel littekens op een gevaarlijke plek tussen mijn kamers). Er volgt nog wat onderzoek. Ik heb een ICD en medicijnen, ik hoop dat ik nooit weer last krijg van mijn ritmestoornissen zoals ik het gehad heb. Ik heb nu 3 keer de dood in de ogen gezien en meer kan ik niet aan.
Ik wens je heel veel succes in Leiden en schrijf al je vragen op, zodat je niets vergeet.
Groeten en succes!,
Lara
-
|03/01/2011 - 14:01 JenniferHeftig Lara, het is inderdaad niet wat je wilt horen, ik wil alleen maar antwoorden, en die krijg ik niet, dat is best frustererend,... Maar dat gevoel zal je vast zelf ook wel hebben! Ze hebben wel gezegt 'hoe ouder je wordt, des te meer last je er van gaat krijgen', maar ondertussen gebeurd er niets,... Maar goed! Jij heel veel succes met de rest van je onderzoeken, zoals ik het zo lees, kan je dat wel gebruiken,... Zelf heb ik contact met een jongen die ik heb leren kennen in het ziekenhuis, hij heeft zelf ook een ICD, en ook al 3 keer de dood in de ogen gezien, als ik met hem praat, vind ik het zo moeilijk! Het enige wat ik kan doen voor hem is praten & luisteren, begrijpen zal ik het nooit, zolang je het zelf niet meemaakt! Sterkte!
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF




Ik hoop voor je dat je in 2011 antwoord krijgt op al je vragen!
Ik wens je heel veel gezondheid, liefde en geluk!