Beste John,
In het verleden heb ik 2 ablaties gehad. Dus ik kan je er wel iets over vertellen.
Normaal gesproken doen ze dit onder plaatselijke verdoving. Via de lies word er een slangetje richting hart geplaats. In het hart word gezocht met behulp van een cameraatje naar de plekjes die de hartritmestoornissen veroorzaken.
Dat kunnen bv plekjes zijn die veroorzaakt zijn door littekenweefsel.
Als ze van die plekjes hebben gevonden gaan ze deze plekjes prikkelen om te kijken of daar de stoornissen vandaan komen. Als dat zo is en als het mogelijk is, niet elke plekje zit op de goede plaats, branden ze het weg met een laser.
Het klinkt heel eenvoudig en als het lukt is het ook eenvoudig maar bij mij is het helaas niet gelukt. Bij mij zaten de plekjes niet goed. Als ze die zouden wegbranden zou het schade brengen aan het hart.
De eerste ablatie ervaarde ik als vervelend, maar...dat is natuurlijk mijn ervaring. Ik kreeg wel spul waar ik relax van werd en beetje van ging slapen. Opeens kreeg ik een heel branderig benauwd gevoel op mijn borst, daar schrok ik van, het deed behoorlijk pijn...waarschijnlijk kwam dat door het opwekken van de ritmestoornis maar dat weet ik niet zeker. ze hebben mij toen ook weggemaakt.
Bij de 2de ablatie kreeg ik gewoon narcose, daar heb ik om gevraagd en dat was geen probleem.
Ik denk dat jullie die ablatie gewoon moeten doen. Er zijn uiteraard ook medicijnen maar daar zitten natuurlijk ook bijwerkingen aan verbonden. Als je er met een ablatie vanaf ben is dat alleen maar mooi meegenomen.
Zekerheid heb je nooit maar ik denk dat dit de eerste stap is. Werkt een ablatie niet dan zullen de dokters gaan kijken of medicijnen of misschien een pacemaker een optie is.
Ik wens jullie veel sterkte toe!
Oja en mochten jullie meer vragen hebben dan is mijn emailadres groengeheim@hotmail.com
Groetjes
Petra
In het verleden heb ik 2 ablaties gehad. Dus ik kan je er wel iets over vertellen.
Normaal gesproken doen ze dit onder plaatselijke verdoving. Via de lies word er een slangetje richting hart geplaats. In het hart word gezocht met behulp van een cameraatje naar de plekjes die de hartritmestoornissen veroorzaken.
Dat kunnen bv plekjes zijn die veroorzaakt zijn door littekenweefsel.
Als ze van die plekjes hebben gevonden gaan ze deze plekjes prikkelen om te kijken of daar de stoornissen vandaan komen. Als dat zo is en als het mogelijk is, niet elke plekje zit op de goede plaats, branden ze het weg met een laser.
Het klinkt heel eenvoudig en als het lukt is het ook eenvoudig maar bij mij is het helaas niet gelukt. Bij mij zaten de plekjes niet goed. Als ze die zouden wegbranden zou het schade brengen aan het hart.
De eerste ablatie ervaarde ik als vervelend, maar...dat is natuurlijk mijn ervaring. Ik kreeg wel spul waar ik relax van werd en beetje van ging slapen. Opeens kreeg ik een heel branderig benauwd gevoel op mijn borst, daar schrok ik van, het deed behoorlijk pijn...waarschijnlijk kwam dat door het opwekken van de ritmestoornis maar dat weet ik niet zeker. ze hebben mij toen ook weggemaakt.
Bij de 2de ablatie kreeg ik gewoon narcose, daar heb ik om gevraagd en dat was geen probleem.
Ik denk dat jullie die ablatie gewoon moeten doen. Er zijn uiteraard ook medicijnen maar daar zitten natuurlijk ook bijwerkingen aan verbonden. Als je er met een ablatie vanaf ben is dat alleen maar mooi meegenomen.
Zekerheid heb je nooit maar ik denk dat dit de eerste stap is. Werkt een ablatie niet dan zullen de dokters gaan kijken of medicijnen of misschien een pacemaker een optie is.
Ik wens jullie veel sterkte toe!
Oja en mochten jullie meer vragen hebben dan is mijn emailadres groengeheim@hotmail.com
Groetjes
Petra
Dus het word weer een ablatie waarschijnlijk...
