Ablatie 17/01/2011 12:34 profiel

beste Marja,

ook ik heb een ablatie gehad van ruim 8 uur en bij mij werd meteen gezegd dat ze gingen stoppen omdat ze het helaas niet konden weg branden de stoornis lag te kort bij dez enuw van het middenrif waardoor er zeer grote kans bestond dat ze het middenrif stil zouden leggen met als gevolg dat ik dan met een long door zou moeten en dat zou van de regen in de drup zijn. ik ben me helaas ook rotter gaan voelen na de behandeling maar als ik dit aangeef bij de cardioloog zegt hij niet veel. ik heb alleen in tegenstelling tot jouw een veel te hoge hartslag van normaal 's nachts 140 tot uitschieters boven de 200 overdag maar ik herken je verhaal ook ik ben zo moe slaap slecht en heb er dagen bij dat ik het helemaal gehad heb.
maar ik weet wel dat ze zeggen dat je een half jaar verder moet zijn om normaal een duidelijk resultaat te hebben van de ablatie. maar uit je verhaal maak ik op dat ze nu weer verder gaan kijken.

Probeer moed te houden ook al is dit moeilijk geniet van kleine dingen ook ik herken het verhaal ik was een bezige bij en nu komt er niets meer uit je handen probeer goed te luisteren naar je lichaam en pas je leven daar op aan en ik weet dat is makkelijk gezegd maar het is nu eenmaal zo.
Ik hoop dat ze je verder kunnen helpen en dat je je vlug weer lekker mag gaan voelen.

grt Donkie

Hi Donkie,

Bedankt voor je reactie terug,en moed houden moet je wel al kost het mij erg veel moeite.
Bij mij baart het zorgen omdat mn hartslag zo laag blijft,en nog steeds klachten heb van druk op de borst,en benauwdheid,en vreselijk duizelig en transpireren.
En ik moet je eerlijk zeggen zo wordt je ook bang en angstig.en wat je schrijft je verteld het je cardioloog dan krijg je als antwoord klachten zijn ook herkenbaar met de overgang,dan wordt ik echt pislink,doordat fijne akkefietje heb ik ruim 3jaar gelopen met die hartritmestoornissen en een hartinfarct,ik denk dat jezelf wel je lichaam herkend wat wel en niet goed zit.
en luisteren naar mn lichaam doe ik zeker,er komt verder niets uit mn handen dan opstaan douchen en dan de hele dag op mn gat zitten dat is mijn dagindeling...en daar baal ik enorm van.

Grt Marja

Hi Marja,

Ik zou een second opinie aanvragen. Simpelweg omdat je schrijft dat je je zorgen maakt. Meten is weten. Toevallig ga ik morgen met mijn moeder naar de hartklinikek in Duitsland voor een s.o. We hebben niet geaccepteerd dat er 100.000 andere oorzaken en redenen kunnen zijn. Mam wil gewoon weten wat er precies aan de hand is en wat er aan gedaan kan worden.

Groeten Nicole

Dag Marja,

Ik hoop je wat moed in te spreken......
Alles wat jij nu meemaakt heb ik ook gehad. In de afgelopen 3 jaar 2 keer een hartstilstand, 3x een ablatie (TAFKAP), een stent gekregen en diverse cardioversies ondergaan. Ik denk dat je medicijnen de reden van je lage hartslag zijn. Deze houden je hartslag kunstmatig aan de lage kant. Je hebt immers niet voor niets een ablatie gehad. En die medicijnen zijn niet bevorderlijk voor de welbevinden. Je hebt niet meer de doorbloeding die je eigenlijk bij bepaalde inspanningen wel nodig hebt. Dat verklaart jou vermoeidheid. Er zijn ook erg veel onprettige bijwerkingen. Maar daarom kan je hart wel gewoon zijn werk weer doen. Ik heb ook veel moeten inleveren. Ik was een ultra-duursporter. Nu niets meer van dat alles. Maar de laatste tijd lukt het me weer om me te concentreren op de dingen die ik nog wel kan, maar die een bedlegerig iemand niet meer kan. Als ik daaraan denk schaam ik me soms wel eens een beetje. Het klinkt belerend, maar je hebt geen alternatief. Geniet van datgene wat je nog wel kunt. Vertrouw er op dat er nog steeds aan jou probleem wordt gewerkt en onderzocht. Het komt heus goed. Niet wanhopen!!

Grtjs, Cor

hoi marja
bij mij was een 2e ablatie nodig om me weer goed te voelen
na de eerste ablatie en plaatsing pacemaker kon ik ook niks meer
jouw klachten waren als de mijne
na veel aandringen toch de tweede ablatie gehad
ik zag er heel erg tegenop
maar ben nu zo blij
ben zelfs alweer aan t sporten voorzichtig
gaat hartstikke goed
wat een wereld van verschil
geef de moed niet op en sterkte voor de komende tijd
ik ben geholpen in antwerpen in het uza door dokter miljoen
groetjes brigitte