Hartverhalen op hartpatiënten
48 uur na de behandeling 27/07/2011 19:25 profiel slopey
Na lang wachten was het afgelopen maandag zo ver en kreeg ik een ablatie in het olvg in Amsterdam.
ik was best wel nerveus maar door de verpleegsters en de cardiloog prima opgevangen.
het 1e uur bezig geweest met de voorbereiding en toen begonnen met de behandeling in het begin had ik nergens last van en het ging ook zeer vloeiend.
maar toen ze de andere zijde moesten behandelen kreeg ik het toch te kwaad en moesten ze extra verdoving plaatsen om de pijn iets dragelijker te maken.
tijdens de behandeling ook nog boezemfibrileren met een hartslag van 180 dus ook nog even een electro cardioversie gehad.
maar na 7uur was ik klaar en mocht ik naar zaal en bijkomen van de behandeling.
de volgende dag na controle van de liezen en mijn hartfilmje mocht ik weer naar huis om daar verder te herstellen van de ingreep.
mijn belevenis is dat het best wel ingrijpend is, maar na de behandeling je weer wat rustiger bent en je weer snel vergeet hoe het was om zolang op een tafel te liggen en je over te geven aan de specialist.
nu ik dit schrijf toch weer last van boezemfibrileren dus ik hoop dat het nu over gaat en me nu bezig kan houden met me herstel,vanaf volgende week,als het toe laat,beginnen met cardiotraining ,weer werken aan mijn conditie.
mocht er iemand ervaring hebben hoe het gaat na de behandeling hoor ik dat graag,
veel gezondheid en liefde robbert
ik was best wel nerveus maar door de verpleegsters en de cardiloog prima opgevangen.
het 1e uur bezig geweest met de voorbereiding en toen begonnen met de behandeling in het begin had ik nergens last van en het ging ook zeer vloeiend.
maar toen ze de andere zijde moesten behandelen kreeg ik het toch te kwaad en moesten ze extra verdoving plaatsen om de pijn iets dragelijker te maken.
tijdens de behandeling ook nog boezemfibrileren met een hartslag van 180 dus ook nog even een electro cardioversie gehad.
maar na 7uur was ik klaar en mocht ik naar zaal en bijkomen van de behandeling.
de volgende dag na controle van de liezen en mijn hartfilmje mocht ik weer naar huis om daar verder te herstellen van de ingreep.
mijn belevenis is dat het best wel ingrijpend is, maar na de behandeling je weer wat rustiger bent en je weer snel vergeet hoe het was om zolang op een tafel te liggen en je over te geven aan de specialist.
nu ik dit schrijf toch weer last van boezemfibrileren dus ik hoop dat het nu over gaat en me nu bezig kan houden met me herstel,vanaf volgende week,als het toe laat,beginnen met cardiotraining ,weer werken aan mijn conditie.
mocht er iemand ervaring hebben hoe het gaat na de behandeling hoor ik dat graag,
veel gezondheid en liefde robbert
Commentaar (4)
-
|28/07/2011 - 11:07 hartendief
-
|30/07/2011 - 14:07 happylil
Hallo Robbert,
Wanneer er een ablatie wordt gedaan betekent dat dat ze kleine wondjes in de hartwand maken. Pas als deze "genezen" zijn, ik bedoel dus eigenlijk pas als het littekens zijn geworden kan de ongewenste geleiding niet meer of minder plaatsvinden. Tot die tijd kun je inderdaad nog last hebben van fibrilleren en andere onregelmatigheden. Het duurt zeker een maand of drie voordat je kunt zeggen of de ablatie is geslaagd.
Ik heb ook een ablatie gehad in het OLVG, duurde 7 uur, en is redelijk geslaagd, kan ik nu na een half jaar zeggen. Heb nog wel last, maar niet meer zo in die mate als voor de behandeling. Dus heb wat geduld!!
Zelf heb ik nog een aantal weken medicatie tegen hartritmestoornissen moeten slikken, nu slik ik ze niet meer.
Veel succes de komende tijd!!
Groetjes van Lil
-
|03/08/2011 - 17:08 manuela379hey ik heb tijdens mijn EFO 2 cardioversies gehad omdat me hartslag op geen mogelijk heid om laag te krijgen was ik krijg nu en longvene ablatie en vind het best eng allemaal!!
en zie ook echt weer op tegen het moment dat je de verdoving krijg enz.
-
|05/08/2011 - 11:08 PeterannieBeste Robbert,
Ook ik heb kort geleden een ablatie ondergaan. (vorige week woensdag). Tijdens de behandeling heeft de arts ook nog een ritmestoornis opgewekt die dan ook weer verdween. De behandeling in het Anthonius ziekenhuis te Nieuwegein is voor mij snel (1,5 uur) en pijnloos verlopen. Volgende dag naar huis en tot op heden geen problemen. Wel was ik na de behandeling en de volgende dagen sneller moe en slaap even na het avondeten. Verder mag ik op 1 november weer terugkomen en tot die tijd is er geen andere behandeling dan de eerste 6 weken niet (zwaar) tillen.
Of de behandeling alle ritmestoornissen heeft weggenomen weet ik nog niet maar tot op heden wel.
Groet en beterschap Peter
Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2
Hoe waardeer jij dit hartverhaal:
SEO by AceSEF
heftig als je tijdens de ablatie een cardioversie hebt ondergaan. Ik heb 2 maal binnen 6 weken een ablatie ('09) gehad. De 2e keer was het moeilijk de ritmestoornissen op te wekken. Uiteindelijk via het infuus een flinke stoot adrenaline gekregen waardoor de ritmestoornissen van alle kanten leken te komen. Ik werd daar zo naar van, dacht buiten westen te raken waardoor ik in paniek mijn beide knieën optrok. Niet slim als je in beide liezen een catheter. Maar de cardioloog wist nu wel waar hij moest ableren. De tijd daarna heb ik rustig mijn cardio-fitness weer opgepakt. Er is me nooit iets vanuit het ziekenhuis aangeboden. Ik fitnisste al meer dan 10 jaar in een fysiotherapeuten-praktijk. Misschien vandaar. Maar misschien was het wel beter geweest om in het ziekenhuis te revalideren. Mijn conditie is niet meer op niveau gekomen, helaas. Maar ik blijf lekker doorgaan. Niet alleen goed voor je lichaam maar ook voor je geest. Heel veel sterkte met revalideren.
Groet, Annemarie.