Van het kastje naar de muur...

geven aan een gruwelijke angst te hebben voor recidive. Ze vertellen dat aan hun cardioloog. Die doet dat meestal af met: ,,Maak je geen zorgen, mocht je toch iets voelen, kom dan onmiddellijk terug''.

Zodra mensen dan iets verontrustends voelen, komen ze terug. Vervolgens worden ze het bos in gestuurd. Ze bellen, maken een afspraak, of stranden bij de secretaresse. Die stuurt hen door naar de eerste hulp, waar ze in de wachtkamer zitten en dan onderzocht worden. Wat raadt u deze mensen aan? Kan het ook zijn dat de angst recidive juist in de hand werkt?

 
,,Een cardioloog kan niet veel anders. Het alternatief is de patiënt op te nemen in het ziekenhuis maar daar is de patiënt weer te goed voor. Bovendien is het thuis fijner dan in het ziekenhuis, althans dat zou zo moeten zijn. Het blijft in zo'n geval "pappen en nathouden". Een patiënt met hartfalen moet weten dat hij/zij leeft op het scherp van de snede. Het hart is slecht en zal er niet beter op worden. Misschien helpt het dat te accepteren''.

Laatst aangepast op 28 augustus 2008  20.56 uur