Het onderscheid tussen open- en gesloten hartoperaties is niet echt meer van deze tijd.
Reeds enige tijd noemt men een hartoperatie waarbij de hart-longmachine wordt gebruikt een openhartoperatie, ook al gaat het hart daarbij niet open. Wanneer het hart moet worden geopend of wanneer het hart moet worden stilgezet moet de hart-longmachine altijd worden gebruikt. De circulatie of bloedstroom moet dan worden overgenomen omdat het hart dat niet meer kan. Een voorbeeld hiervan is een operatie aan de kransslagaderen, daarbij wordt meestal geopereerd, niet in maar op het hart, met gebruik van de hart-longmachine omdat het hart wordt stilgezet. Bij de zogenaamde minimaal invasieve operaties of bij de zogenaamde “kijkoperaties” bestaat de mogelijkheid dat geopereerd wordt op een hart dat niet wordt stilgezet. De hartlongmachine is dan wel altijd “stand-by” voor het geval dat het mis gaat. Deze operaties worden dan toch als openhartoperaties aangemerkt.
Met een dergelijke techniek is het trouwens niet mogelijk om uitgebreide hartchirurgie te bedrijven. Het gaat bij de minimaal invasieve operaties om beperkte en geselecteerde gevallen. 

Laatst aangepast op 27 augustus 2008  14.46 uur