Een spoedbestelling en een gemiste kans.
Als donderslag bij heldere hemel kreeg Nederland onlangs een brief in de bus. Van het ministerie van Volksgezondheid. Afzender: minister A. Klink. Onderwerp: het ‘elektronisch patiëntendossier’. Een paar dagen eerder had de bewindsman de postzending al via de tv aangekondigd: ,,Binnen enkele dagen ontvangt u hierover een brief…”. Ik dacht nog: zó snel? Zal mij benieuwen!
Voor het Nederlandse volk echter goed en wel met de ogen had geknipperd, lag de bewuste envelop inderdaad op de kokosmat. Het ministerie maakte hier plotseling een ontstellende haast mee, alsof het welzijn van de hele natie ervan afhing. Ik kom daar straks nog even op terug.
De inhoud van de brief is duidelijk, al zal die heel veel mensen absoluut niet interesseren: het elektronisch patiëntendossier (EPD) is een softwaretoepassing waarin individuele gegevens van patiënten massaal opgeslagen en bewaard kunnen worden. Maar belangrijker: de gegevens kunnen te allen tijde worden opgeroepen door artsen en door de patiënt zelf. Dat is mooi, tijdbesparend en daardoor soms levensreddend. De medische informatie van álle Nederlanders is onmiddellijk aanwezig en beschikbaar voor medisch gebruik.
Maar hoewel minister Klink een waterdicht elektronisch systeem in het vooruitzicht stelt, blijkt dat allerminst gegarandeerd. Diverse kranten meldden dat computerbeveiligingsexperts waarschuwen dat het EPD makkelijk kan worden ingezien door onbevoegden. Problemen dus, lekken zelfs. Maar uiteindelijk zal het wel goed komen met dat patiëntendossier, hoewel niets 100 procent waterdicht is. En áls het eenmaal werkt, zullen de voordelen duidelijk zijn, waarbij het buiten de poort houden van zorgverzekeraars nog de zwaarste dobber wordt.
Nog even over die snelheid waarmee het ministeriële poststuk op ons afkwam. Minister Klink kan dus wél snel en slagvaardig handelen als het er op aan komt. Hij blijkt wel degelijk iets vlug door de Tweede Kamer te kunnen loodsen als hij wil.
Maar waarom dan dat oeverloze getreuzel met de Donorwetgeving in Nederland? Al 20 jaar is de politiek op dat punt niet vooruit te branden. En als er één ‘dossier’ is waarmee levens te redden zijn, is het orgaandonatie wel! Maar Klink toont geen enkele aandrang om dit nu eens stevig te regelen en de aanwas van implanteerbare donororganen een geweldige injectie te geven. Spijtig. Hij komt niet verder dan foldertjes neerleggen in gemeentehuizen, apotheken en resterende postkantoren. Daarmee zouden mensen zich kunnen aanmelden als donor. Wanneer hij nu zo’n foldertje bij de EPD-brief zou hebben gestoken, zou hij beslist enige donoren hebben geworven zonder extra (porto)kosten te maken…
Gemiste kans.