De onbekende hartchirurg
Vraag: Als u in het ziekenhuis heeft gelegen en geopereerd bent, weet u dan nog welke chirurg de ingreep bij u heeft uitgevoerd? Vrijwel zeker is u dat onbekend. Maar geneert u zich niet. Want de meeste mensen weten echt niet meer wie hen behandelde toen zij onder narcose waren. Er gebeurt immers zoveel wanneer je als operatiepatiënt 'in de molen zit'. Het is allemaal nauwelijks te bevatten. En bovendien: het is u - of uw naasten - meestal ook niet meegedeeld welke arts de operatie zou uitvoeren.
Als de operatie geslaagd is, is het in principe ook niet belangrijk meer om te weten wie die chirurg was (hoewel het misschien toch wel aardig is om te weten).
Maar als er iets mis is gegaan tijdens de operatieve ingreep, dan kan het wèl van belang zijn dat u de naam van de chirurg kent die bij het medische probleem betrokken was.
Onbekendheid met de identiteit van de chirurg blijkt een rode draad te zijn in de tientallen klachten die onze organisatie, de Stichting Hartpatiënten Nederland, ontving naar aanleiding van de veelbesproken crisis in het Universitair Medisch Centrum St. Radboud (UMCR) in Nijmegen.
Professor Leon Eijsman, sinds juni 2006 waarnemend hoofd van het hart-longcentrum, vindt dat elke operatiepatiënt (in Nijmegen en de rest van Nederland…) voortaan schriftelijk meegedeeld moet krijgen wie de operatie heeft verricht. Hij zei dat tegen ons, tijdens gesprekken die Hartpatiënten Nederland namens 73 gedupeerde klagers sinds enige tijd voert met het Radboud Ziekenhuis. Het merendeel van de getroffen patiënten bleek daarvan ook niet op de hoogte. Eijsman beschouwt dat als een belangrijk 'leermoment'.

Als patiëntenbelangenorganisatie hebben wij op dit moment een goed gevoel over de wijze waarop het Radboud Ziekenhuis zich opstelt in de klachtenafhandeling. Er worden door directeur medische zaken Frans König, belast met de klachtenafhandeling in het drama, geen drempels gelegd, geen barrières opgeworpen en geen ontmoedigingsbeleid gevoerd. En er wordt zeer serieus geprobeerd om benadeelden of nabestaanden zoveel - en voor zover mogelijk - te helpen en tegemoet te komen in hun geleden schade. Er is, voor zover wij nu ervaren, openheid en bereidheid de problemen op te lossen en zo min mogelijk littekens na te laten. Directeur König is er echter van overtuigd dat het Radboud nog heel lang herinnerd wordt aan het echec van het hartcentrum.
Toch hebben wij sterk de indruk dat iedereen in het Radboud Ziekenhuis bereid is van de fouten te leren en toekomst veiliger te maken. Als dat zo is, dan geeft dat hoop en er is reden voor vreugde, ook al is het verdriet van velen levenslang.