Bloed in hartweefsel beter zichtbaar maken
ROTTERDAM - Contrastmiddelen maken het mogelijk de beweging van bloed in de hartspier zichtbaar te maken. Inzicht in die beweging is van groot belang bij de beoordeling van weefselschade na een hartinfarct en kan bepalend zijn voor de behandeling. Promovendus Jerôme Borsboom van de Erasmus Universiteit Rotterdam onderzocht speciale technieken die de zichtbaarheid van contrastmiddelen in het bloed verbeteren. Hij verdedigde half januari 2005 zijn wetenschappelijke proefschrift. Dat meldde de internetsite www.zorgkrant.nl. Het is van essentieel belang om na een infarct te weten hoe het is gesteld met de doorbloeding van de hartspier, stelt Borsboom.
De cardioloog baseert zijn behandeling onder andere op deze doorbloeding. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van echografie, een techniek waarmee met behulp van ultrageluid van buitenaf de werking van het hart bekeken kan worden met minimale belasting voor de patiënt. Bloed is echter vrijwel onzichtbaar voor ultrageluid. Bovendien bevat de hartspier erg weinig bloed. Om deze kleine hoeveelheid bloed in het hartweefsel toch zichtbaar te maken zijn contrastmiddelen voor ultrageluid nodig. Deze contrastmiddelen bestaan uit microscopisch kleine ingekapselde gasbelletjes die het geluid bijzonder goed reflecteren en op die manier het bloed zichtbaar maken. De belletjes zijn zo klein dat ze zonder problemen de kleinste haarvaten kunnen passeren en dus geen gevaar opleveren. Omdat er maar relatief weinig bloed in de hartspier aanwezig is, zullen daar volgens de promovendus ook maar weinig belletjes aanwezig zijn. Er moet dus efficiënt van de belletjes gebruik gemaakt worden om een zo goed mogelijke visualisatie van het bloed te krijgen. Hiervoor zijn speciale technieken nodig in ultrageluidsapparatuur.
In zijn proefschrift beschrijft Borsboom drie methoden voor verbetering van de zichtbaarheid van de belletjes. Er kan worden gevarieerd met de lengte van ultrageluidpulsen of met de grootte van de belletjes. Op één van de onderzochte methoden is intussen patent aangevraagd. Voor klinische toepassingen zijn de onderzochte methoden nog te prematuur. Wel blijkt uit de experimenten dat de echo de doorbloeding van de hartspier beter in beeld kan brengen.