Nieuwe harttechniek in Nijmegen's UMC
NIJMEGEN - Het Universitair Medisch Centrum Sint Radboud in Nijmegen heeft voor het eerst in Nederland bij twee patiënten een nieuwe techniek gebruikt om een gaatje in de buurt van de hartklep te dichten. Daarmee voorkwamen artsen de anders noodzakelijke, ingrijpende en relatief dure openhartoperatie bij respectievelijk een dertigjarige vrouw en een kind van tien jaar.
Dat meldde de Telegraaf in zijn zondagskrant. De hartspecialisten van het ziekenhuis spreken zelf van een 'revolutionaire methode'. Door het gaatje tussen de hartkamers te dichten via catheterisatie heeft de patiënt minder kans op complicaties.
De vrouw had een ontsteking bij het gaatje tussen de hartkamers. Die situatie vormde de directe aanleiding om het gaatje te dichten. Een opening bij het hart opvullen via catheterisatie was tot nu toe onmogelijk. "Technisch is dat heel ingewikkeld", legt kindercardioloog dr. Anton van Oort uit in de Radbode, het huistijdschrift van het 'Radboud Ziekenhuis', waaraan hij is verbonden. Om te vervolgen met: "Bovendien moet je oppassen dat de plug waarmee je het gaatje kunt sluiten niet te ver uitsteekt; dat kan namelijk de bewegingen van de aortaklep verstoren."
Inmiddels is er, aldus de Radbode, nieuw materiaal op de markt: een excentrische plug die aan één zijde geen uitstulpende rand heeft en zodoende een stuk van de hartklep verwijderd blijft. In het materiaal zit weefsel dat een snelle stolling op gang brengt, waardoor de plug volledig wordt afgesloten en het gaatje dicht blijft.
Afgezien van de ervaring tot nu toe dat deze behandeling, vergeleken met een openhartoperatie, minder risico's voor de patiënt, ook minder complicaties en minder tot geen pijn oplevert, is de nieuwe werkwijze met 8.000 tot 10.000 euro ongeveer tweeënhalf keer goedkoper dan een openhartoperatie, die 16.000 tot 20.000 euro kost. Beide, als eerste met deze nieuwe methode behandelde, patiënten konden bovendien binnen drie dagen weer naar huis, terwijl gewoonlijk een langere periode van herstel nodig is.
De redactie van de Radbode was aanwezig bij de operatie van de 30-jarige patiënte en tekende het navolgende op:
'...Dr. Anton van Oort voert de behandeling uit, samen met cardioloog Helmuth Gehlmann - onder leiding van dr. Joseph DeGiovanni uit Birmingham. Hij brengt eerst via de lichaamsslagader in de lies een draad in via de aortaklep in de linkerkamer, en vervolgens via het gaatje naar de rechterkamer en de longslagader. Dan brengt hij door de holle ader, die naast de lichaamsslagader in de lies ligt, een tweede draad in. Die gaat via de rechterkamer ook naar de longslagader. Door middel van een slokdarmecho in combinatie met röntgendoorlichting kunnen Van Oort en Gehlmann precies zien wáár ze zitten. "Over de tweede draad schuift Van Oort een sheet , een flexibel riet waar een lasso in zit", legt dokter Ronald Tanke uit - hij volgt de ingreep via het beeldscherm. "Met de lasso moet hij de andere draad oppikken en deze naar buiten trekken." De draad oppakken gaat Van Oort goed af. Tanke vergelijkt het met Middeleeuws ringsteken. "Een moeilijke exercitie die soms even kan duren. Nog moeilijker is het om de plug die óver de lijn naar het hart wordt gebracht bij het gaatje te krijgen". Maar in slechts anderhalf uur is de klus geklaard. Tanke: "Fantastisch toch dat we mensen zó een zware hartoperatie kunnen besparen?" Die ochtend behandelde Van Oort samen met Tanke ook een tienjarige patiënt. Beide patiënten konden de volgende dag naar huis..." Aldus het ooggetuigenverslag in de Radbode.