“Wij zijn de STICHTING NEDERLANDSE HARTPATIËNTEN”
“Wij zijn de STICHTING NEDERLANDSE HARTPATIËNTEN”
“Verwar ons niet met de Nederlandse Hartstichting in Den Haag!”
“Iedereen“Wij zijn de STICHTING NEDERLANDSE HARTPATIËNTEN”
“Verwar ons niet met de Nederlandse Hartstichting in Den Haag!”
“Iedereen bij SNH is onbetaald vrijwilliger…”
De charitatieve – ofwel ‘goededoelen’-sector in Nederland is opnieuw het mikpunt van kritiek. De Volkskrant van 6 maart 2004 kopte in een reportage over de geldstromen bij deze instellingen en over de salarissen van mensen die daar werken, het volgende: ‘Het goede doel moet open’. Daarmee bedoelend: er moet méér transparantie komen in alle ondoorzichtigheid. Terecht.
De journalistieke speurtocht van de Volkskrant, voornamelijk gevoerd via jaarverslagen over het jaar 2002 van totaal 21 organisaties zoals Artsen Zonder Grenzen, Nierstichting, Reumafonds, Astmafonds, Zonnebloem en de Nederlandse Hartstichting, deed veel stof opwaaien.
Vooral de laatstgenoemde organisatie, de Nederlandse Hartstichting, gevestigd in Den Haag, kwam fors onder vuur te liggen. “Bij de Hartstichting krijgen de twee directieleden gemiddeld 200.000 euro de man per jaar”, signaleerde de krant. Algemene medewerkers van de Hartstichting zouden rond 53.000 euro bruto per jaar (incl. pensioen) verdienen. Van de 21 onderzochte organisaties betaalde het Leger des Heils zijn directeur het laagst: 26 duizend euro per jaar.
Voor de goede orde: ónze organisatie, de STICHTING NEDERLANDSE HARTPATIËNTEN, te Roermond, heeft helemaal NÍETS te maken met de Nederlandse Hartstichting in Den Haag.
Wíj zijn een pure vrijwilligersorganisatie! Bestaand uit uitsluitend vrijwilligers. Wij hebben géén directie. Wij hebben een bestuur die zich geheel vrijwillig, net als alle andere vrijwilligers, inzetten voor hartpatiënten en daarvoor géén vergoeding ontvangen. Zowel de voorzitter als de bestuursleden zijn volledig o n b e z o l d i g d !
Waarom benadrukken wij zo sterk dat ál onze medewerkers onbetaalde vrijwilligers zijn? Welnu, sinds de onthullingen in de Volkskrant worden vele van hen geconfronteerd en ook lastig gevallen met soms snerende opmerkingen als dat zij “rijkelijk betaald worden met de gulle giften van al die vrijgevige Nederlanders”. Dit is buitengewoon krenkend voor hen! En bovendien níet waar. Zij geven, geheel belangeloos, al hun vrije tijd en inzet. Het grote misverstand is dat nog altijd veel mensen denken dat onze organisatie de Nederlandse Hartstichting is. En dat is dus níet zo!!!
Hoe duidelijker dan zó moeten we dit nog benadrukken? Wij zijn de Stichting Nederlandse Hartpatiënten in Roermond! En niet de Nederlandse Hartstichting, een door artsen geleide wetenschappelijke organisatie. Wij, de SNH, zijn een organisatie vóór en dóór patiënten; een organisatie die in brede zin de belangen behartigt van hartpatiënten.
Een nieuwe naam? Wellicht moeten wij daartoe overgaan…
De ons inziens inderdaad zeer hoge salarissen voor de directie van de Nederlandse Hartstichting worden in de Volkskrant als volgt verklaard door een woordvoerder van díe stichting: “De medisch directeur is een cardioloog. Hij ontving dit salaris ook in zijn vorige baan als chef de clinique. Wij schamen ons nergens voor.” Inderdaad een schaamteloze opmerking.
Onze vrijwilligersorganisatie heeft op dit moment buitengewoon veel last van de situatie bij de Hartstichting in Den Haag. Een aantal donateurs heeft ons verlaten, omdat zij – volstrekt ten onrechte – menen dat wij díe andere club, de Hartstichting in Den Haag, zijn en hun donaties in een bodemloze put van hoge salarissen worden gestort. Onjuist !
Ook zijn er mensen die te kennen geven in het algemeen níets meer te willen schenken aan charitatieve doelen, gezien de schandalen rond Foster Parents en andere instanties. Die ergernis is te begrijpen, zij het dat wij buíten die irritatie behoren te vallen.
Het is sp