Held tegen wil en dank

Maastricht - Bloemist Gerard Höppener redde maandagmiddag 13 januari het leven van een 71-jarige bezoeker die hartproblemen kreeg in het Maastrichtse winkelcentrum Brusselsepoort. Daarvoor gebruikte hij een speciale defibrillator die in het winkelcomplex hangt. Het was voor het eerst dat de defibrillator, die ruim een jaar geleden in de Brusselse Poort werd geplaatst, nodig was. Dat meldde het Limburgs Dagblad.

Binnen anderhalve minuut na de opening van de koffer had de bloemist de elektroden bevestigd en kon het apparaat de reddende stroomschokken toedienen. GGD-arts Hans de Munter liet de bloemist de volgende dag een computerverslag van de reddingspoging met de defibrillator zien om Höppener te tonen hoe snel en adequaat hij had gehandeld. Op de uitdraai is goed te zien hoe het wilde samentrekken van het hart na twee schokken overgaat in een normale regelmatige hartslag. ,,Zonder ingrijpen was de kans groot geweest dat de man niet meer had geleefd,'' zegt de arts tegen de krant.



Gerard Höppener heeft in de 24 jaar dat hij bloemisterij Baccara in Brusselsepoort bezit zelfs geen pleister hoeven plakken, vertelt hij het Limburgs Dagblad. Die maandagmiddag de 13e januari rond twee uur stormde een van de medewerkers van Blokker aan de overkant naar hem toe en riep dat in zijn winkel een klant in elkaar was gezakt. Höppener behoort tot de tien winkeliers in het winkelcentrum die ruim een jaar geleden een speciale cursus hebben gevolgd in het omgaan met de defibrillator die stroomstoten kan toedienen. ,,Ik ben meteen op en neer naar het binnenterras van het winkelcentrum gerend waar de defibrillator hangt. Als je de koffer dan openmaakt, geeft de computer je gesproken instructies over wat je precies moet doen. Het apparaat meet de hartslag en besluit zelf of het een stroomschok geeft.''

De bloemist is onder de indruk van de sterke schok die daar op de vloer in de Blokker door het lichaam van de hartpatiënt heen ging. ,,Tijdens de cursus hebben we natuurlijk niet met echte schokken op mensen kunnen oefenen. Ik was wel behoorlijk nerveus. Het was net alsof ik in een film handelde.''

Gerard Höppener hoopt vooral dat andere mensen op dezelfde manier over hun angst heenstappen om een ander te helpen. ,,Ik deed wat iedereen zou moeten doen. Op die manier wordt de wereld een stukje beter.''



Klanten en collega-winkeliers lopen de Maastrichtse bloemenwinkel binnen met felicitaties voor de heldhaftige redding van de 71-jarige hartpatiënt. Mensen zeggen gekscherend dat de 46-jarige bloemist eigenlijk wel een bloemetje heeft verdiend.

Höppener geneert zich een beetje voor alle bewondering. ,,Ik voel me geen held”, vertelt hij in het Limburgs Dagblad. ,,Ik vind het de gewoonste zaak van de wereld wat ik heb gedaan. Ik hoef van niemand een bedankje. De mooiste dank is dat deze hartpatiënt straks weer door het winkelcentrum loopt.''

De Munter zei nog dat de hartpati‘nt het goed maakt in het Maastrichtse ziekenhuis. ,,Hij is bij kennis, maar hij heeft geen enkele herinnering aan het moment dat hij in elkaar zakte en aan wat direct daarna is gebeurd.''

GGD-arts De Munter ziet de redding in Brusselsepoort als een belangrijke bekrachtiging van het streven om in Limburg een dekkend netwerk van defibrillatoren op openbare plaatsen te creëren. Jaarlijks overlijden in Limburg 1200 mensen aan een hartstilstand. ,,Ik schat dat we zeker vierhonderd levens per jaar kunnen redden als we zorgen dat op elke plaats op vijf minuten afstand een defibrillator beschikbaar is.'' Tot nu toe hangen 32 defibrillatoren in de provincie op, waar dat tussen de vijfhonderd en tweeduizend apparaten moeten worden. Een defibrillator kost ongeveer vierduizend euro. ,,Een mensenleven is onbetaalbaar. Ik noem vierduizend euro een koopje,'' zegt de arts.

Hartbrug 2003-03