Dit kabinet is niet langer serieus te nemen

De organisatie van de gezondheidszorg in Nederland begint steeds meer te lijken op het 'huishouden van Jan Steen'. Er is geen peil meer op te trekken en geen lijn meer in te ontdekken. Een volstrekt gekkenhuis, is onze conclusie. Niemand begrijpt er meer iets van - u niet, wij niet, de ziekenhuizen niet en de leden van Paars-2 al evenmin. Iedereen doet maar wat, roept maar wat, regelt maar wat - en zonder enig overleg, lijkt het wel. Is dit wat premier Wim Kok verstaat onder 'het sociale gezicht' van zijn regeringsploeg...?

Ik heb eens wat gebeurtenissen op een rijtje gezet op het vlak van de (hart)zorg. De vaste groep critici van dit tweemaandelijkse Hartbrug-voorwoord zal ongetwijfeld wel weer roepen dat wij appels met peren vergelijken; het zij zo.



- Het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven mag zich sinds eind vorig jaar officieel implantatiecentrum voor ICD's noemen. Het ziekenhuis krijgt hiermee toestemming tot het behandelen van patiënten met zeer ernstige hartritmestoornissen. ICD's zijn apparaatjes die deze ritmestoornissen in toom kunnen houden. Maar ondanks de eervolle erkenning door de rijksoverheid, krijgt het Catharina almaar geen geld voor dit doel. Kosten per ICD zo'n 60.000 gulden. De ziektekostenverzekeraars geven geen cent. De Catharina-directie vertikt dan ook patiënten te behandelen. Zelfs wanneer minister Borst, na publicaties in De Telegraaf, 200 miljoen gulden toezegt om de wachtlijsten (en de problemen van het Catharina Ziekenhuis) op te lossen, gebeurt er niets! De zorgverzekeraar verdomt het om met geld af te komen. De ministeriële toezegging maakt geen enkele indruk. Wie heeft de macht in de gezondheidszorg...? Niet het kabinet, maar de verzekeringswereld!



- Minister Borst lijkt langzamerhand onder de indruk van alle kritiek op de verkruimeling van de zorg. Zij geeft te kennen dat het zo niet langer mag doorgaan. Zij wil af van de wachtlijsten en vindt dat deze ondermijnend werken. "Wacht maar op Prinsjesdag!", zegt ze verwachtingsvol. Op die derde dinsdag in september, nog voor Hare Majesteit de Troonrede uitspreekt, schendt mevrouw Borst (in overleg met Kok?) het embargo van die dag door bekend te maken dat de gezondheidszorg er 3,75 miljard gulden extra bij krijgt. Een enorm bedrag. Maar de nood is hoog, het bouwwerk van de zorg heeft dringend nieuwe steigers nodig om overeind te blijven. Er klinkt enige opluchting, maar er is ook onmiddellijk weer kritiek: het zou te weinig zijn.



- Premier Kok roept nog geen 36 uur later, tijdens de algemene beschouwingen in de Tweede Kamer, dat het helemaal niet zo slecht is gesteld met de kwaliteit van de gezondheidszorg (en het onderwijs) als sommigen willen doen geloven. Hij is nogal pissig op degenen die dit kritische standpunt huldigen.



- En de kranten, zij gaan door met het publiceren van nieuwe sterfgevallen onder patiënten voor wie niet tijdig een ziekenhuisbed is te vinden...



- Extra geld voor de zorg? "In de kranten en op de radio horen we maar steeds dat het kabinet meer geld uittrekt voor de zorg", aldus Hans Wiegel, voorzitter van de Zorgverzekeraars Nederland. "Ik vind dat heel wonderlijk, want niet het kabinet maar de bevolking zelf moet die 3,75 miljard gulden 'extra' voor de zorg opbrengen. Dit betekent dat de zorgverzekeringspremies omhoog moeten, terwijl de bijdrage van de overheid met geen cent extra wordt verhoogd", aldus Wiegel in De Telegraaf. Uw premie gaat minstens tien procent de hoogte in...!



- En wat zegt minister Borst nog geen 24 uur nadat Wiegel zijn woorden heeft gesproken? Zij wil dat Nederlandse (hart)patiënten 'desnoods' in buitenlandse ziekenhuizen moeten kunnen worden behandeld als binnen de Nederlandse landsgrenzen de wachtlijsten te lang zijn. Dat bepleit onze organisatie al jaren en we ha