Te schandalig voor woorden!

De Stichting Eurotransplant maakte enige tijd terug bekend zich "grote zorgen" te maken over het tekort aan donororganen. De in Leiden gevestigde organenbank, die Duitsland, België, Oostenrijk en Nederland tot 'werkgebied' rekent, daarin organen probeert te 'werven' en tussen vraag en aanbod bemiddelt, meldde dat het aantal voor transplantatie beschikbare organen in ons land drastisch terugloopt.

Gevolg is dat de wachttijden voor orgaantransplantatie steeds langer zullen worden, én dat tussen 10 en 15 procent van de mensen op de wachtlijst overlijdt.



Wij van de Stichting Nederlandse Hartpatiënten, belangenorganisatie voor zo'n 130.000 patiënten met hart- en vaatproblemen, kennen de gevolgen van steeds langer wordende wachtlijsten: sterfte! Al jaren ligt dit onnodige cijfer tussen 100 en 125 doden per jaar, vrijwel alleen door het feit dat al deze mensen niet tijdig geopereerd of getransplanteerd worden. Een zeer ernstige zaak!

De medische 'eerste man' van Eurotransplant, dokter Guido Persijn, noemde in de pers de daling van het aantal transplanteerbare organen "evident" en "fors". In de eerste helft van dit jaar, zo viel in een persverklaring van Eurotransplant te lezen, waren er slechts 151 donororganen beschikbaar gekomen - tegen 185 in de vergelijkbare periode vorig jaar. Hoewel wij niet twijfelen aan de oprecht geuite zorgen van Eurotransplant, moet het ons van het hart dat wij de indruk hebben dat er in ons land voldoende organen beschikbaar komen om de eigen Nederlandse patiënten mee te helpen.



Wanneer wij de cijfers uit '98 erbij nemen (en kijken naar verschillende orgaan-groepen): vorig jaar werden totaal 83 donorharten 'ingezameld' in de ziekenhuizen. Daarvan bleven er 62 over omdat 21 harten om medische redenen werden afgekeurd. Hoeveel werden er getransplanteerd? Slechts 41. De, per saldo, resterende harten kwamen mogelijkerwijs in buitenlandse centra terecht. Let wel: hartpatiënten sterven hier wegens een tekort aan geschikte donorharten. De 21, naar het buitenland overgevlogen harten waren medisch gezien 'oké'; allicht hadden er een paar passende harten voor (inmiddels overleden) wachttijd-wachters tussen gezeten. 't Is maar een gedachte...

Zelfde laken een pak in de categorie 'hart-longen': zeven stel kwamen beschikbaar. Aantal afgekeurd: zeven! Longen? Totaal 51 (paar) werden aangeboden, 24 werden afgekeurd, over: 27 longparen. Hoeveel transplantaties werden verricht? Zestien. Niet omdat er onvoldoende longpatiënten in Nederland zijn, maar omdat in de ziekenhuizen NIET MEER transplantaties MOGEN worden uitgevoerd...!!! Om de kosten van de gezondheidszorg enigszins in de hand te houden is door de overheid cq ziektekostenverzekeraars een begrenzing aan het aantal transplantaties ingesteld. En dat terwijl al die wachtenden al jarenlang karrevrachten premie hebben betaald, in de hoop en verwachting in tijden van nood daarvoor in ruil enige hulp te kunnen verwachten. Wij, als Stichting Nederlandse Hartpatiënten, vinden de opstelling van Rijk en verzekeringswereld te schandalig voor woorden...!